Thursday, 7 December 2017

A loan that makes the desire of a HOME come alive... An effort conceived by Mittal Patel & realized by Nomads of Chhapi Village

Mittal Patel distributing Housing Loan Cheque to Saraniya
 and Devipujak families of Chhapi Village
Home

There are numerous ways to define ‘home’, to me a home is a place where my tired body and soul finds peace.

The financially sound families will never experience the struggle it is to create a house to make a home but, to the communities who have been living under the vast open sky and on the bare earth it is a dream they chase for their entire life. And thousands of them never get to experience the peace of living in a house of their own. So, imagine the joy it brings when these families get to know that they will soon be able to live this dream!!  

Women of Chhapi Nomad Settlement share joy of
belonging to Mittal Patel
Recently, VSSM became instrumental in bringing this joy to Saraniya and Devipujak families of Chhapi. These families have received plots and assistance from the government but, the Rs. 70,000 they receive from the government is nowhere enough to build a one room house with a sanitation unit. These families are daily wage earners hence, expecting savings from them is also not practical. They had been requesting an interest free loan of Rs. 30,000 from VSSM and also expected a top-up if required!! VSSM did fulfill their requirement and gave the loan they had requested..

The families were delighted at the prospect of moving into a house that will provide shelter from the harsh vagaries of nature… That they soon will have an address to come back to, that they will raise their families in a home and not under a tarpaulin sheet!!

Our best wishes to them and a small prayer that may their families continue to experience this peace!!

Nomads of Chhapi: Present living condition of the families
The cheque distribution program and their current living conditions.  

‘ઘર’

ઘરની વ્યાખ્યા કરવી હોય તો ઘણી થાય... પણ મારા મતે હાશ બોલાય ને મનના તમામ અજંપા અને થાકને વિરામ મળે એ ઘર...

જેનું આર્થિકકારણ ઠીક હોય તે પોતાનું #ઘર ખરીદીને કે ભાડેથી લઈને આરામથી રહી શકે પણ જેને આભનું ઓઢવાનું ને ધરતીનું પાથરણું જ નસીબ હોય ને દુર દુર સુધી પોતાની કલ્પના મુજબનું ઘર ખરીદવાની શક્તિ જણાતી ના હોય તેમનેય ઘર કરવાની હોંશ તો જાગે પણ તે પુરી ના થાય. આવામાં અચાનક જ જાગેલી હોંશ પૂર્ણ થવાની ખાત્રી થઈ જાય તે પળ કેવી સુખદ...
The Cheque Distribution Program at Chhapi Nomad
Settlement - Mittal Patel addressing the families

આવી જ સુખદ પળમાં અમારે નિમિત્ત બનવાનું થયું. છાપીમાં #સરાણિયા અને #દેવીપૂજક પરિવારોને સરકાર દ્વારા રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફાળવાયા ને મકાન બાંધવા માટે રૃપિયા સીત્તેર હજારેય મળવાના પણ એમાં કાંઈ #સેનિટેશન યુનીટ સાથેનું ઘર ના થાય. વળી પાછી પાસે બચતેય ક્યાં હતી. Vssm પાસેથી ત્રીસ હજારની વગર વ્યાજની લોન લેવાની ને સુંદર ઘર બનાવવાની તેમની વિનંતી. પાછી જરૃર પડે વધારે લેવાની પણ તમન્ના રાખી...

Vssm એ તેત્રીસ પરિવારોને નવ લાખ નેવું હજારની ઘર બાંધકામ માટે વગર વ્યાજે લોન આપી. સૌના મોંઢા પર આનંદ ને હવે પગને વિશ્રામ મળશે, ટાઢ, તાપ અને વરસાદ ખમી શકાય એવા ઘરમાં અમારો ગૃહપ્રવેશ થશે તેવી લાગણી....

બસ જલદી પાકા ઘરમાં રહેતા થાવ તેવી શુભેચ્છાઓ...

લોનના ચેકનું વિતરણ કર્યું તે વેળાની ને હાલમાં આ પરિવારો જ્યાં રહે છે તેની તસવીર...

#DreamOfHouse #HumanRights #Dreamofhome #HousingforNomads #MittalPatel #Nomadiccommunity #Nomadictribes #SustainableDevelopment #VSSM #MittalPatel #Sarania #Devipoojk #Dream #InterestfreeloanforNomads #poor #Support

Tuesday, 14 November 2017

Ramaben Chuvadiya's daughters Kinjal wishes to join police force while 6 year old Vandan wants to fly aircrafts!!

Ramaben Chuvadiya with Mittal Patel and her daughters
at our Unnati Hostel
“My Kinjal wants to join police force when she grows up, seriously!!” she said with a smirk. “He has been drinking a lot. And this leads to daily quarrels. Unfortunately, my daughters have to witness  all such fights. I could not send my elder daughters Anju and Kajal to school because we never had enough money. I am so happy  now that my Kinjal and Poonam are studying with you. Last year Poori also joined her two elder sisters. I haven’t studied much hence, earn living doing all sort of random labour works like working on farm or work at coal making. My elder daughters also join me and help earn for the family. Their father has injured his back in an accident and hence cannot work, leaving  the responsibility of earning for the family on us. We have a small piece of land but, this year’s rain washed away our land. The well also needs to be repaired. We do not have money to get such jobs done. If you could give us some loan we can repair the land and the well and cultivate it to earn a little extra.”

Extremely upfront Ramaben Chuvadiya is from Tarkiya village and stays in a hut made of mud and cow dung. She comes to drop her daughters twice a year and visits them whenever she feels like seeing them. “Ben, you please take care of my daughters. They are my future!” Her daughters too are extremely hardworking and polite. Very nice daughters, indeed.

Three years ago, Ramaben borrowed Rs. 500 to send Kinjal to VSSM operated hostel. The money was to buy things that she might need at the hostel. Few days into the hostel life Kinjal began feeling lonely and complained of not liking it here and wanting to quit studying. This saddened Ramaben. “I went against your father’s wish, have spent Rs. 500 to bring you here, the community had laughed at me and now if you do not complete your studies people will make fun of me.” This was the only time Ramaben was required to talk like this with Kinjal. After this episode, Kinjal has never complained and puts hard work in studies. If she does not get into police force she wishes to be a lawyer.

Ramaben has six daughters. The youngest Vandan who just turned 6 will also be in our hostel next year. And she wishes to be a pilot someday!!!

“Ramaben, may all the daughters of this land be fortunate enough to have a mother like you. We salute your spirit, resolve and commitment. You are an inspiration to many and a living example of inherent power that women possess…”

We have decided to extend Rs. 50,000 as interest free loan to Ramaben, will be giving her the cheque within two days. The money will be utilized to repair the land and the well.

We wish you mental peace and prosperity always!!

In the picture - The beautiful moments we get to spend with some fiery human begins!! That is us Ramaben, her daughters and I….

‘લો હાસુ કઉં મારી કિંજલને પોલીસ થાવું સે ઈના બાપાને થોડા ઠીક કરવા સે ને એટલે’...આવું કહીને એ થોડુ હસ્યા પછી કહ્યું, ‘એ દારૃની લતે ચડી ગ્યા સે તે નીત ઝઘડા થાય ઈમની હારે. મારી દીકરીયુ આ બધુ જુએ ને એટલે. મોટી અંજુ ને કાજલને નો ભણાવી હકી. પાહે પૈસા નહીં એટલે. પણ કિંજલ ને પૂનમને તમારી હોસ્ટેલમાં મુક્યા પસી હવે નિરાંત સે. ગઈ સાલ પુરીનેય મૂકી દીધી. હું તો ચાર ચોપડી ભણી. કોલસા પાડવા, નીંદવા ને ખેતરમાં બકાલુ ઉતારવા હું ને મારી બે દીકરીઓ જઈએ. ઈના બાપાને એકસીડન થ્યો ને કમરના મણકામાં ફાટ પડી ગઈ તે ઈ કાંઈ કામ નથ કરતા. ઘરનો બધો ભાર અમાર મા- દીકરીઓ ઉપર. અમાર નાની જમીન સે. ઓણ વરસાદ આયો ન ઈમાં જમીન ધોવાઈ ગઈ ને કુવો કર્યો સે એને ફરી સારવો જોશે. અમારી પાહે પૈસાની સગવડ નથ. તમે લોન દયો તો આ બધુ કરાવી દઈએ ને અમારી જમીનમાં અમે ખેતીએ કરીએ.’
ગાર માટીના ઘરમાં રહેતા તરકિયાગામના રમાબહેન #ચુંવાળિયા_કોળી નિયમિત વેકેશનમાં દીકરીઓને લેવા ને વચમાં ક્યારેય ક્યારેક મળવા આવી જાય. ‘બેન તમે ધાન દેજો હો દીકરીઓના ભણવા માથે... મારે ઈમનો જ આશરો સે.’ એવી વાત કરે ને સામે દીકરીઓય એવી સરસ. ખુબ મહેનત કરે.
ત્રણ વર્ષ પહેલાં કિંજલને #હોસ્ટેલમાં રુ. પાંચસો ઉછીના લઈને થોડી ઘણી વસ્તુઓ સાથે ભણવા મોકલેલી. કિંજલે થોડા દિવસમાં જ નથી ફાવતું. નથી ભણવું એવું રમાબહેનને કહ્યું ત્યારે રમાબહેન સાવ હતાશ થઈ ગયેલા. ‘પાંચસો ખર્ચીને તને આંય મુકી સે ને તારા બાપાની ઉપરવટ જઈને તુ ભણે એવો હરખ મે રાખ્યો ને તુ પાસી આવે તો ઈ બધા માથે પાણી ફરી વળે. ગામનાય મારી મજાક કરશે. જબરી આઈ છોકરી ભણાવવાવાળી... ’
કિંજલને રમાબહેને આ વાત એક જ વખત કહી. ને ડાહી કિંજલે એ પછી કોઈ દિવસ ભણવામાં પાછુ વળીને જોયું નથી. ખુબ મહેનત કરે. #પોલીસ થવાની તમન્ના પહેલી ને એ ના થાય તો વકીલ...
રમાબહેનને છ દિકરીઓ. નાની વંદન છ વર્ષની થઈ. આવતા વર્ષે એય હોસ્ટેલમાં ભણવા આવશે. એને તો પાયલોટ થવું છે. 
રમાબહેન જેવી ‘મા’ દરેક દીકરીની હોય તો આ દેશની એકેય દીકરી #ભણ્યા વગર નહીં રહે એ વાત સો ટકાની.... એમની મહેનત અને અત્યાર સુધી કરેલા સંઘર્ષને સલામ..ને #સ્ત્રીશક્તિનું રમાબહેન જીવતું ઉદાહરણ... 
અમે #લોન માટેની પ્રક્રિયા કરી દીધી. બે દિવસમાં વગર વ્યાજે ખેતીની જમીન ઠીક કરવાને કુવો સારવા રુ. પચાસ હજાર VSSMમાંથી આપીશું. માનસીક અને આર્થિક રીતે સુખી થાવ એ ભાવના અમારી.....
રમાબહેનને બધી દીકરો સાથે મજાની પળો... ઘણું તો આજે પહેલીવાર એમણે કહ્યું જે દરેક સ્ત્રી જાણે તો હિંમત આવી જાય. લખીશ એના વિષેય નિરાંતે....

#Education for all #Girls_Education #Mittal_Patel #nomadicgirls#nomadsofgujarat #nomadsofindia , #RightToEducation #VSSM#VSSM_for_Education #ChuwaliaKoli #Dream #InterestfreeloanforNomads



Friday, 27 October 2017

VSSM’s small loans prove to be big help to nomadic communities…

Amlabhai Salat expressing his joy to Mittal Patel for the support
extended by VSSM
“No one cares for us, no one is bothered for poor like us. Every morning begins with this nagging worry, will the government bother to consider our application, will today be a better day!! Every Monday marks a visit to the Collector’s office but, the meeting happens if and when the officer wishes. Garbage like us is seldom of any importance to anyone. We have made so many rounds to Gandhinagar but, there too the attitude has been extrememly disheartening. The residential plots, for which we have been struggling for so many years continues to remain elusive.

Thankfully, my business is doing good! You provided me a loan and Tohidbhai(VSSM team member) provided all the moral support and courage that I needed. His support freed me from the fear of police. I now understand the nuances of business better. Recently, I took a car and a shop for Rs. 16 lacs. Although everything is on mortgage but, I had the confidence to take such decisions. Earlier, I would be to be tongue-tied before the merchants never negotiate for a better price but, your guidance that the merchants need us as much as we need them provided me the confidence I needed to negotiate with these merchants better. Now, I see the Salat community buying their bedsheets and rugs from me!! If the business continues to flourish as it is doing now, in coming three years I would care the least if the government support. I will buy 2 bigha land and construct the homes for Salats.. What rubbish is this, to go and beg to the government…. we need to look up to the government because we do not have enough resources, we are not beggars!!”

This is 35 years old Amlabhai Salat from Vijapur. He sells bedsheets, rugs, glassware for living. His business has done very well hence, he is now determined to help his community come out of grip of poverty. The financial stability he has experienced has given him the courage to dream of a better life without the support of government. We are not sure if the authorities will be listening to him but, VSSM is sure by his side and is committed to support him.

We were in Vijapur recently and the above-mentioned narrative is one of those casual discussion we had with Amlabhai. It sure did light up our day!! Amlabhai today is very self-assured and confident gone are those days when a police jeep crossing him by would send shivers across his spine, he had no guts to bargain for a better price!!
We pray for your happiness, Amlabhai!!
In the picture.. Amlabhai in Khakhi pants…

‘હાહરુ રોજ હવાર ઊઠી ન સરકારના નોમની રોમાયણ. આજ જગ્યા આલશે, કાલ આલશે એ આશાએ દર સોમવારે કલેક્ટર કચેરીના ધમર ધક્કા. સાહેબનેય મન હોય તો મલ બાકી અમારા જેવા ઉકેડાની ઈમન ચો હાડાબારી. ગોંધીનગરેય ઘણું જ્યાં પણ હાહરુ અમાર ગરીબોમાં કોય ન રસ જ નહીં. રેવા પલોટ મળ એ માટે ધોડા કરીન થાચી જ્યાં પણ કોય હાથ ના આયુ.
પણ હવ ધંધો હારો હેડ હ. તમે લોણ આલી ન તોહીદભઈ(VSSM ના કાર્યકરે)એ હેમત આલી તે પોલીસ બોલીસની બીક હવ ભાજી જઈ. ધંધામોય હવ ઘણી હમજ પડહ. મે હમણો ગાડી લીધી ન સોળ લાખની દુકોન લીધી. હા બધુ ઉધારમો જ કર્યું પણ પેલા વેપારી કન બોલવાની હેમત નતી થતી. પણ તમે હમજાયું ક ઈની ચાદરો તમારા વના વેચાબ્બાની નહીં તે એ તમન વચને બોધ ઈમ તમેય ઈન બોધો.. અમે વેપારીન વચને બોધ્યો ન દુકોન લીધી. હવ મારી દુકોનમોથી જ બધા સલાટોન ચાદરો વેચવા બલ્લે આલીશ.
હાલ હેડ એવો ધંધો બે તણ વરહ હેડન તો સરકારની કોઈ હાડાબારી જ નઈ રે. બે વિધા જમીન વેચાતી લઈન ઈમાં અમારા સલાટોના ઘર બોધી દઈશ. સરકાર કન રોજ ઊભા રહેવાનું ન એ જોણ ક આઈ જ્યાં ભીખારાં. પણ સાહેબ સગવડ નહીં નકર કોય ન ભીખારી બનવાનો શોખ ના હોય...’
પાંત્રીસી પણ નહીં વટાવનાર અમલાભાઈ સલાટ વિજાપુરના રહેવાસી. ચાદર, ગાલીચા ને કાચની વસ્તુઓ વેચવાનું કરે. બે પાંદડે સુખી થ્યાં છે ને પોતાની વસાહતમાં રહેતા અન્યોને સુખી કરવાની હામ એમના મનમાં છે...
સરકારની હાડાબારી વગર પોતાનું પોત મેળે કરી લેવાનું સ્વપ્ન એમણે સેવ્યું છે. આ સ્વપ્ન સાકાર થાય એ માટે સરકારની તો ખબર નહીં પણ સંસ્થા ને અમે સૌ એમની પડખે છીએ.
તાજેતરમાં વિજાપુર ગયા ને અમલાભાઈ મળ્યા તે વખતે અનાયાસે જ તેમણે ઉપરની વાત કરી.. સાંભળીને રાજી થવાયું.
રસ્તાની વચમાંથી પસાર થતી પોલીસની જીપ જોઈને ડરી જતા, વેપારી માલ નહીં આપે એ બીકે વેપારી કહે એ ભાવે સામાન ખરીદતા ચાર વર્ષ પહેલાંના અમલાભાઈ ને ક્યાં આજના બાહોશ અમલાભાઈ. 
સુખી કરત તુ સુખી કરજે પ્રાર્થના અમલાભાઈ માટે....

photoમાં ખાખી પેન્ટવાળા અમલાભાઈ ઓળખાય એ માટે...

A Kangasiya woman saved her shop with the help of Loan extended by VSSM

Rekhaben Kangasiya got help from save her Shop from VSSM
In Picture Rekhaben a woman belonging to Nomadic Tribe with MIttal Patel
“Ben, you will need you to lend Rs.. 5 lakhs to this daughter from our community.”
“5 lacs is a huge amount, organization cannot fathom such a big amount, only the bank can support you with this kind of amount.”

“We did visit a bank with Kanubhai (VSSM team member) but were appalled by the manner in which they spoke to Rekhaben. The bank official had never met Rekhaben, did not even know her yet, showed no respect in his conversation. You are like a daughter to us Ben, it is so difficult to live as a widow in the society. We do not have this kind of money, to us you and the organization are like our own and hence I am here with these community leaders to ask for your help.”

Rekhaben and her daughter who broke out from the chain of debt trap with
the help of VSSM Loan 
Khodubhai Kangasiya reached out to us with same right as he would do to somebody his own. Rekhaben Kangasiaya, a resident of Kalawad got married as a child. The marriage was a happy one, the couple sold artificial jewelry and #cosmetics on the streets of their town. Unfortunately, after the birth of their daughter the husband succumbed to a serious illness. Rekhaben was too young, so the family married her to her younger brother-in-law. They both worked hard, had children together and also invested Rs. 10 lacs in a shop to upgrade and carry on their business of artificial jewelry and cosmetics. The money was borrowed on hefty interest from a private money lender. The couple believed in hard work and had confidence that they will be able to repay the amount. They had already paid off half of the amount. Just when everything was seemed upbeat, Rekhaben’s husband infected jaundice which progressed into Hepatitis B. The medical bills for the treatment soared up to 2.5 lacs yet, it could not save Rekhaben’s husband.

Kangasiya Leaders approached Mittal Patel to help Rekhaben Kangasiya
A concerned group of leaders who stand up with the needy families of community
After the death of her husband, sustaining the business alone was a challenge for Rekhaben who began finding it difficult to repay the amount. Along with the business she had to sustain her children and mother-in-law. But, she was determined and did not give up hope. Initially, the lender was supportive and asked to pay at gradual pace but, later he began eying on the shop and asked to pay not just the interest but also the original amount.

Five lakhs were not a small amount. Rekhaben did not feel it right to spread her hands before the community which, had already helped her with paying off the medical bills. The community leaders made all possible efforts to manage for a loan of 5 lacs but, things did not workout. Hence, they turned up to VSSM with this special request. VSSM had never met Rekhaben but, Khodubhai, Ravjibhai and other leaders guaranteed the amount.

Why should the entire community worry about the plight of a widow?? On the contrary, they were concerned about her well-being and that is what appealed me the most!! It is such empathy that is holding such communities together We have decided to support Rekhaben from the funds given to VSSM by extremely compassionate Shri. Chandrakantbhai Gogari of Aarti Foundation.

Rekhben participated in the “We also exist” convention and travelled all the way from Kalawad to Palapur. She thanked and blessed everyone who helped put her life back on track.
Am sure she soon will be able to pay off her loan and own the shop pretty soon.
In the picture… Rekhaben at her shop and the convention and Kangasiya leaders at the office to seek support for Rekhaben….

‘બેન તમારે પાંચ લાખની લોન અમારા સમાજની દીકરીને દેવી પડશે.’
‘પાંચ લાખ આ રકમ તો ઘણી મોટી કહેવાય. બેંકમાંથી મળી જશે. સંસ્થા આવડી મોટી લોન ના આપી શકે.’
‘કનુભાઈ (VSSMના કાર્યકર) હારે બેંકના પગથિયાએ ચડી આવ્યા. પણ ન્યાં જે રીતે રેખાબેનની પુછપરછ કરવામાં આવી. એ નો ગમ્યું. બેંકનો ઈ માણહ રેખાબેનને કોઈ દી મળ્યો નોતો ને તોય જાણે વર્ષોથી ઓળખતો હોય એમ સીધો તુ તારીથી વાત શરૃ કરી. વધારે શું કહુ બેન તમેય દીકરી જેવા સો. ખરે જ બેન જુવાન દીકરી ને એય પાસી વિધવાને સમાજમાં જીવવું કાંઈ હેલું નથી. અમારી કને એટલા પૈસા નથી કે ઈને મદદ કરી હકીએ. પણ તમે ને સંસ્થા બેય અમારા એટલે તમને કહેવા મારી નાત સાથે આયા ને તમારે મદદ કરવાની સે.’
પ્રેમપૂર્વક ને પાછા એક જુદા અધિકારભાવથી રાજકોટના ખોડુભાઈ #કાંગસિયા એ અમારી સામે આ વાત મુકી. કાલાવાડામાં રહેતા રેખાબહેન કાંગસિયાના નાનપણમાં લગ્ન થયા. પતિ પત્ની બંને પથારો પાથરીને #શૃંગારપ્રસાધનો વેચે. સુખી દાંપત્યજીવન. એક દીકરી જન્મી. ત્યાં પતિને ગંભીર બિમારી લાગુ પડીને એ આ દુનિયા છોડી ગયો. જુવાન દીકરી આખી જીંદગી રંડોપો વેઠી ના શકે. એટલે દિયરવટુ કરાવ્યું. રેખાબહેનનું ગાડુ ફરીથી ગબડ્યું. પતિ પત્નીએ ખુબ મહેનત કરી. બીજા બાળકો પણ થયા. મહેનતકશ રેખાબહેન અને તેમના પતિએ રૃપિયા દસ લાખમાં કટલરી નો સામાન વેચી શકાય તે માટે દુકાન ખરીદી. હા મોટાભાગના પૈસા વ્યાજવા લઈને જ તો. બાવળાના બળ પર વિશ્વાસ હતો એટલે પૈસા તો ભરાશે જ. ને પાંચ લાખ તો ભરાઈ પણ ગયા. ત્યાં અચાનક રેખાબહેનના પતિને કમળો થયો ને તેમાંથી કમળી. અઢી લાખનો ખર્ચ થયો છતાં તેમના પતિ ના બચ્યા.
હવે દુકાનના હપ્તા ભરવાનું થોડુ મુશ્કેલ હતું છતાં રેખાબહેન હિંમત ના હાર્યા. ઘરમાં સાસુ ને બીજા બાળકોનુંયે પુરુ કરવાનું ને માથે વ્યાજવા પૈસાની ચિંતા તો ખરી જ. શરૃઆતમાં જેમની પાસેથી પૈસા લીધા હતા તેમણે ધીમે ધીમે પૈસા આપજો એમ કહ્યું પણ પછી દુકાન પર નજર બગડી.
‘ખાલી
 
વ્યાજ ભરે નહીં ચાલે મૂડી પણ ભરો નહીં તો દુકાન વેચી નાખો’ નું પેલા ભાઈએ કહ્યું.

રેખાબહેન મૂંઝાયા. સમાજે પતિની બિમારીમાં ઉઘરાણું કરીને મદદ કરેલી. ફરી પાંચ લાખ માટે સમાજ પાસે હાથ લાંબો કરવાનું ના ગમ્યું. ને કરે તોય પાંચ લાખ એ કાંઈ નાની રકમ નહોતી. 
લોન રૃપે મદદ મળે એ માટે રેખાબહેનને સાથે એમના સમાજના આગેવાનો બધે ફરી વળ્યા પણ ક્યાંય મેળ પડ્યો નહીં. સંસ્થા સાથે આ પરિવારો સંકળાયેલા. હા રેખાબહેનને કોઈ વાર મળવાનું થયેલું નહીં પણ ખોડુભાઈ, રવજીભાઈને અન્યોએ ઓફીસ આવીને એમની બાંયેધરી લીધી.
આખી વાતમાં સમાજના આગેવાનો એક વિધવા બહેનની ચિંતા કરે તે વધારે ગમ્યું. બાકી રેખાબહેનનું જે થવાનું હોય એ થાય એની ચિંતા સમાજ શું કામ કરે? ખરે જ નાના સમાજો આ બંધનથી એક બીજા સાથે બંધાયા છે ને એટલે જ એ ટક્યા છે..
આરતી પરિવારના આદરણીય શ્રી ચંદ્રકાન્તભાઈ ગોગરી જેઓ આ પરિવારોને બેઠા કરવા ખુબ મદદ કરે તેમણે આવા પરિવારોને બેઠા કરવા વગર વ્યાજે લોનના રૃપમાં મદદ કરવા જે રકમ આપી હતી તેમાંથી રેખાબહેનને મદદ કરવાનું નક્કી કર્યું.
રેખાબહેન વિચરતી જાતિઓ માટે આયોજીત મહાસંમેલનમાં છેક કાલાવાડથી પાલનપુર આવ્યાને મદદ કરવાવાળા સૌનો આભાર માન્યો ને સૌને ભગવાન સુખી રાખે તેવા આશિર્વાદ આપ્યા. 
ફળશે એમના આશિશ.
ને રેખાબહેન પણ ઝટ પોતાની માલીકીની દુકાનવાળા થશે એમાં હવે કોઈ મીનમેખ નથી... 
રેખાબહેન એમની દુકાનમાં ને મહાસંમેલનમાં પણ. કાંગસિયા આગેવાનો મદદ માટે ઓફીસ આવ્યા ને મદદ માટે વાત કરી તે બધુ જ કેમેરામાં...

Monday, 11 September 2017

Support to flood affected families re-establish their livelihoods

A timely & compassionate support is only thing that is required
VSSM distributing Loans for rehabilitation of Flood Affected
Families in Banaskantha
As the attention moves from flood relief to rehabilitation, VSSM had initiated efforts in the direction of helping the flood affected nomadic families revive their livelihoods. On 7th September 2017, we allotted cheques amounting to Rs. 40,25,000 to 116 families in a program organized at Deesa and Shihori. Aarti Foundation and Kutchhi Jain Foundation- Mumbai have provided the financial support to these families.

Hathibhai Raval lost his house and land in the floods. A few days after this disaster struck he was diagnosed with throat cancer, another disaster for the poor family who refused to take any loan from VSSM because of their inability to pay back. VSSM decided to provide him with assistance of Rs. 50,000 to buy a buffalo, the amount he does not require to pay back.

We are grateful to the support Aarti Foundation and Kutchhi Jain Foundation have provided to help these families re-establish their livelihoods

When Hathibhai lost everything in flood aftermath... VSSM
extended their hand of loveful support

Mittalben Patel handing over the cheque to Flood Affected
person in Deesa, Banaskantha
પુરઅસરગ્રસ્તો માંથી જેમના કામ ધંધા પડી ભાંગ્યા છે. તેમને ફેર બેઠા કરવા માટે વગર વ્યાજે લોન આપવાનું નક્કી કર્યું ને VSSM દ્વારા તા.7 સપ્ટેમ્બર 2017ના રોજ ડીસા અને શિહોરી મુકામે 116 પરિવારોને આરતી ફાઉન્ડેશન- મુંબઈ અને કચ્છી જૈન ફાઉન્ડેશન – મુંબઈના આર્થિક સહયોગથી રૃા.40,25,000ની લોનના ચેકનું વિતરણ કરવામાં આવ્યું. 
હાથીભાઈ રાવળ કે જેમનું પુરમાં સામાન સાથે ઘર ગયું ને જમીન પણ સાવ ધોવાઈ ગઈ. વળી પુર પછી કેન્સર હોવાની ખબર પડી. આવા હાથીભાઈને ભેંસ ખરીદવા રૃા.50,000 અને તે પણ પરત ના લેવાની શરતે કાર્યક્રમમાં જ આપ્યા.

આરતી ફાઉન્ડેશન અને કચ્છી જૈન ફાઉન્ડેશનની મદદથી જ આ થઈ શક્યું સૌનો આભાર...

Wednesday, 23 August 2017

VSSM’s small loans prove to be big help to nomadic communities…

Kanubhai Raval with his Business 
“I remember it was 2011 when, during the program of Ramkatha by Moraribapu I had seen you walking across the settlements of nomadic communities. I never knew anything about service but your selfless acts of service for others made me understand the word ‘Sewa’. I never had enough money to help others in fact, I was barely able to manage my own family. But, your support with the interest free loan of Rs. 50,000 to help me setup a grocery store in Sihor has improved my financial health. The business has done good. The floods of this year ravaged my village Umri. It completely ruined 35 families. I closed my shop and offered my services to help these and many other affected families, contributed myself wherever I was required, distributed relief material to the needy. Even the kits we received from VSSM, I helped bringing them to the needy!!”

I had recently visited the flood affected and ravaged families of Umri. On the way to Umri, we pit stopped to pick up Kanubhai from his grocery store in Sihor. He is someone who always takes lead in helping others. We were delighted to see his store flourishing and doing brisk business.
“Ben, now I am able to work at the store and simultaneously be of help to others. Infact, now that the earning is good I devote more time to service of others. I have arranged the logistics in such a way that the store continues to function in my absence as well.”

I don’t remember when but, Kanubhai picked up this sentence I must have uttered during one of the numerous meetings, “service is the highest religion, so engage in it as much as you can!!” I had never thought my work and passion would influence others. Apparently, that seems to have made an impact on Kanubhai. “Ben, I have seen you work and have absorbed that from you, I have learnt the true essence of selfless service from you. When you choose to stand besides us the nomads, I am one of them, it is my duty to play my part!!”

I felt the need to share this story not for any self-promotion but because you all have taken time out to read my narratives, I had never known the impact one’s deeds could have until I heard it from Kanubhai who was doing his bit to take the good deeds forward!!
Kudos to you Kanubhai!!

'ગોમમાં કારીયોણાની દુકોન હતી એટલ ઘરનું ગાડું હડે જતુતું. 2011માં મોરારીબાપુએ વિચરતી જાતિઓ માટે રામકથા કરી એ વખતે તમન વિચરતી જાતિઓની વસાહતમાં ફરતા ભાળ્યા ન તાણથી સેવા કૂન કેવાય એ ખબર પડી. પણ મારી કને બહુ પૈસા નહિ. મારુય મોડ મોડ જ હેડતું એટલ બધાન કોય મદદ ના કરી હકું. પણ તમે પચા હજાર કારીયોણાની મોટી દુકાન બ્લલે વગર વ્યાજે આલ્યા તે સિહોરીમો દુકાન કીધી. ભાડાની દુકોન સ પણ ખુબ હારી હેડ હ. આ ફેરા પૂર આયુ ક ન? મારા ગોમ ઉમરીમાં ખુબ નુકશોન થયુ. પોતરી પરિવાર હાથે પગે થઇ જ્યાં. બેન દુકોન બંધ કરીન ઈમની અને ઈમન જેવા બીજા ગોમડાઓમોં રેતાક ન તે ઇમની સેવામો ઉભો રયો. અનાજ, પોણી જેવો જે સોમોન મલ એ બધા અસરગ્રસ્તો ન પોગાડયો. આપણી સંસ્થા- VSSM મોંથી આલેલી અનાજની કિટોય બધાન અલાઇ.'
ઉમરીમાં રહેતા અને જેમનું બધું જ તણાઈ ગયું છે એવા પરિવારોને મળવા જવાનું નક્કી કર્યું અને સિહોરથી કનુભાઈને એમની દુકાનમાંથી અમે રિતસર ઊપડ્યા. જોકે સેવાના કામમાં એ પોતે જ હંમેશા આગળ હોય. લૉન આપી તે ધંધો કેવો થાય છે એ પણ જોવાય એમ વિચારી કનુભાઈની દુકાને ગયા અને દુકાન જોઈને જ રાજી થયા...
'બેન દુકોન ભેગી સેવાય ખુબ થાય સે. અન હવ પૈસાય હાર મળહ એટલે સેવામોં વધુ લાગ્યો સુ. મુ ના હોવું તોય દુકોન હેડ એવું ગોઠવ્યું સ.'
'સેવા પરમો ધર્મ' કહેવાય એટલે થાય એટલી કરજો એવું અનાયાસે બોલાયેલું અને કનુભાઈ એ બરાબર પાળ્યું. આપણા કામોમાંથી કેવી પ્રેરણા લોકોને મળે છે એનો ખ્યાલ કનુભાઈ ને મળીને આવ્યો. એમણે કહ્યું, ' બેન સેવા તમારી પાહેનથી તો શિખ્યા. સ્વાર્થ વગર ડંગામોં તમે ફરો અમારા સુખ દુઃખમાં ભાગીદાર બનો તો અમે તો આ સમાજના સિયે. અમારેય અમારા જોગુ કરવું પડ'
તમે સૌ વાંચો છો એટલે આ બધું જ લખવાનું મન થાય અને એટલે જ લખું છું... આત્મસ્લાઘા માટે નથી લખ્યું. પણ આપણા કામો કેવા ઉગી નીકળે છે તે દર્શાવવા લખ્યું, ને કનુભાઈ એનું શ્રેષ્ઠ ઉદાહરણ જણાયું...
નિઃશ્વાર્થ પણે પોતાના પૈસા ખર્ચી દોડવાવાળા કનુભાઈ રાવળને અમારા પોંખણા.....

Monday, 3 July 2017

Laduben’s new found financial independence….

a gleaming Laduben in her shop, her priced possession…..
“Sangita’s father is a mason but he has never been  sincere towards his work, his willingness to work depends on his mood. I, however cannot afford to be negligent, I have three children to raise. I worked as a daily wage earner but finding work everyday was a challenge. I had to look for alternates to earn and support my family, my children. One day the thought of having a vegetable cart crossed my mind. Since I had no previous experience of doing business, I was a bit apprehensive. But VSSM’s Maheshbhai assured me a loan from the organization and provided  all the necessary guidance and support  to run a business. My business  did well and I felt  more confident. A small place adjoining to where I stood with my vegetable cart was up for sale. I decided to purchase that space. I did not have enough money but was confident of cracking the deal. My brother offered me some money while I borrowed the remaining amount. I approached Maheshbhai once again, this time he helped me get a bigger loan of Rs. 25,000. This loan was used to build a vegetable shop. My business is doing well and I have been able to pay off most of my previous loan amount.” This is Laduben Raval from Banaskantha’s Deesa. The dream she has is of  performing a debt free marriage of her daughter who is 16 years old now. She plans to be financially secure by the time her daughter reaches marriageable age.  The business has helped her pay off the first loan and save some for her family’s financial security.

May she succeed in realizing her dreams. Our wishes are always with her…..


‘સંગીતાના બાપા કડિયાકોમ કર. ઈમન પૈસા બૈસામાં બહુ હમજણ ના પડ. ઠીક હોય તો કોમે જાય નકર... માર તૈઈણ છોકરાં બધાન ખવરાવવું પીવરાવવું તો ખરા ન? મે કોય દાડો ધંધો નતો કર્યો. મજુરીએ જવું પણ એય કાયમ ના મળ. એકદાડો શાકભાજીની લારી કરવાનો વિચાર આયો. મહેશભઈ (#VSSM ના કાર્યકર) જે સંસ્થામાં કોમ કર એ સંસ્થા વગર વ્યાજે લોણ આલ એવી ખબર પડી ઈમન વાત કરી અન ઈમને દસ હજાર લારી લઈન ધંધો કરવા આલ્યા. હિંમત આવી. હારુ હેડ્યું. જો લારી લઈન ઊભી રેતી તો એક ભઈએ દુકોન થાય એટલી જગ્યા વેચવા બલ્લે કાઢી. મે જગ્યા રાખવાનું નક્કી કર્યું. એક રૃપિયોય મારી કન નતો. પણ થઈ રેશે. મારા ભઈએ મદદ કરી અને થોડા ઊછીના લઈન જગ્યા રાખી. દુકોન બોધવીતી. મહેશભઈન ફરીથી કીધુ તે ઈમને પચીસ હજારની લોન આલી અન દુકોન બોધી અને થોડો સોમોન લઈ. ધંધો સરસ હેડ હ. દેવુએ ઘણું ભરી દીધુ.’

લાડુબહેન રાવળ બનાસકાંઠાના ડીસામાં રહે. 11 મહિના પહેલાં આપેલી લોન તેમણે પુરી કરી. દસ હજાર તો એ પહેલાં પુરા કર્યા હતા. મોટી દીકરી 16 વર્ષની છે. તેના લગ્ન વખતે કોઈ સામે હાથ લાંબો ના કરવો પડે એવું આયોજન કરવાનું લાડુબહેનનું મન છે. તેઓ સફળ થાય તેવી અભ્યર્થના.. અને લાડુબહેન જેવા હજારો પરિવારોને મદદરૃપ થવાનું જેમના થકી શક્ય બન્ચું તેવા સ્વજનોનો આભાર...