Wednesday, 23 May 2018

VSSM fulfills the dream of Sanjaybhai Devipujak to earn his livelihood...

Mittal Patel visited Sanjaybhai Devipujak's road side Kiosk
Neniben Bawari is a good friend of mine.
She would be around 24 years old, when her husband passed away. After that it was all her responsibility to grow up her three children. She had wished that her children can pursue their education but that couldn’t happen. Her children were very sensible; they could see how much struggle their mother was facing. By looking at that, from very young age they started working, according to their capacity.

Neniben , Puniben and Karshankaka Devipujak attended
IRAMA lecture with us
Kamlesh, Bechar and Balu are her three children and she got them married. After Balu’s marriage, she was worried and was hoping thart Balu’s husband set up his good business. 
Sanjaybhai , Puniben and Neniben Devipujak at his Kiosk
Neniben shows her little rightfulness towards us and sometime even her sweet bullying. Now with her even her cousin ‘Puniben’ joined us. ‘Ohh god!! Seriously, you work a lot. God bless you.’ And that’s how by saying this she expresses all other things she wants to address. Our VSSM worker Amiben says.’Puniben make others do what she wants them to do, by having such sweet conversation. These 2 sisters are very active in Ramdevnagar. They care about everyone. I had a lecture in Irama. They both came with me and were introduced to students. There,students had enjoyed  hearing to Puniben’s tone.

Let’s get back to Balu’s story. Naniben took Rs. 30,000 loan from us for Balu’s husband Sanjay, to do a business. And he raised his business at a great level. Balu has one son. Balu, Sanjay and Naniben wishes to get him educated well. Sanjay wishes to expand his business. The loan which he took from organisation is about to finish. Now he is on the verge of taking another loan.

Neniben was insisting me to see Sanjay’s business. So while we were coming back from Irama, Anand, we visited Sanjay’s road side kiosk.
Sanjay said now, ’Our dreams are bigger now. Hence help should be done;’
Nomadic people are not dreaming big; that compliant we won’t have to do. Because there are lot of people like Sanjay, who has started dreaming.
Neniben had a question to herself and worried about raising her children alone, when she became widow. Second marriage was just far away. By raising her children well, uneducated but strong Neniben showed whole society that’ If a woman wishes something, then she can do anything.’
We wish you to have a great prosperous and progressive life…
Pictures are of when Neniben, Puniben and Karshankaka came to Irama lecture, and right before lecture it was taken.  And another picture is with Sanjay’s kiosk.

નેનીબહેન #બાવરી મારા પાક્કા બહેનપણી. 
એમની ઉંમર ચોવીસની હશે જ્યારે તેમના પતિ ગુજરી ગયા એ પછી ત્રણે બાળકોને ઉછેરવાની જવાબદારી તેમના શીરે આવી. બાળકો ભણે એવી હોંશ હતી પણ એ ના થઈ શક્યુ. બાળકો સમજદાર હતા મા કેવી તકલીફ વેઠે છે એ જોતા એટલે નાનપણથી જ એમણે એમના ગજાનું કામ શોધી લીધું.

કમલેશ, બેચર અને બાલુ ત્રણેના નેનીબહેને લગ્ન કરાવ્યા. બાલુને લગ્ન પછી સાસરે વળાવી પણ ચિંતા એનો ઘરવાળો સારો ધઁધો કરે એની હતી. 
નેનીબહેન અમારા પર થોડો હક કરે ને ક્યારેક મીઠી દાદાગીરી પણ. હવે તો તેમની સાથે એમની સાથે એમના કાકાના દીકરી પૂનીબહેન પણ ભળ્યા. ‘હાય બાપ તુ ચેટલુ કરે ભગવોન તને સુખી રાખે મારી ઉંમર તને લાગી જાય.’ એવું કાંઈ કેટલુંય બોલી જાય. અમારા અમીબહેન કહે, આ પુનીબહેન જીભે ગોળ ચોંટાડીને આવી છે ને એમનું ધાર્યું કરાવે છે. આ બંને બહેનો રામદેવનગરમાં ખુબ પ્રવૃત. તમામની ચિંતા કરે. મારે ઈરમામાં લેક્ચર માટે જવાનું હતું તે બંને સાથે આવ્યા ને વિદ્યાર્થીઓને સંબોધ્યા પણ ખરાં. ત્યાં પણ પુનીબહેનનો લહેકો સાંભળી વિદ્યાર્થીઓને મજા પડી.

ફરી બાલુ પર આવીએ. નેનીબહેને બાલુના ઘરવાળા સંજયને ધંધો કરવા માટે અમારી પાસેથી ત્રીસ હજારની લોન અપાવી. ને એણે સરસ ધંધો વિસ્તાર્યો. બાલુને એક દીકરો છે જેને ખુબ સારુ ભણાવવાની હોંશ સંજય, બાલુ અને નેનીબહેનના મનમાં છે. સંજયની ઈચ્છા ધંધો વિસ્તારવાની છે. સંસ્થામાંથી લીધેલી લોન પુરી થવામાં છે. હવે બીજી લોન લેવા એ તત્પર છે જેથી વધુ કમાઈ કરી શકાય.

સંજયે કરેલો ધંધો જોવા આવવાનો આગ્રહ નેનીબહેનો તે ઈરમા આણંદથી પાછા આવ્યા ત્યારે સંજયની રોડ સાઈડ પર નાખેલી હાટડી જોઈ.

સંજય કે છે, હવે સપના મોટા થયા છે. મદદ તો કરવી જ પડશે. 
વિચરતી જાતિ સ્વપ્ન જોતી નથી એવી ફરિયાદ હવે ઓછી કરવાની થશે કારણ સંજય જેવા ઘણા હવે સ્વપ્ન જોતા થયા છે.

નેનીબહેનના મનમાં બાળકોને એકલા કેળવી શકાશે તેવો પ્રશ્ન વિધવા થયા ત્યારે થયેલો. બીજા લગ્નનો તો પ્રશ્ન જ નહોતો. ત્યારે સમાજના સૌને નિશાળનું એકેય પગથિયું ના ચડેલા નેનીબહેને પોતાનો સંસાર કેળવીને બતાવી દીધુ કે એક સ્ત્રી ઈચ્છે તો બધુ કરી શકે છે. 
આબાદ રહો ને ખુબ પ્રગતિ કરો તેવી શુભભાવના..

ઈરમામાં લેકચર માટે આવેલા નેનીબહેન પુનીબહેન અને કરશનકાકા ક્લાસ શરૃ થાય તે પહેલાં પાડેલો ફોટો ને સંજયનો તેની હાટડી સાથે પાડેલો ફોટો

#storiesofcourage #happiness #dreaming #bawricommunity #interestfreeloans #enterpreneurship #bawriwomen #womenempowerment #VSSM #MittalPatel #Nomadictribes #Nomadsofindia

Thursday, 19 April 2018

Maganbhai Devipujak gets his Rajkotiyu Machine with the help of VSSM...

Mittal Patel with Maganbhai Devipujak and his waterpump
Maganbhai devipoojak took us to show his house. And doors were locked. I said ‘Please unlock your house, I would want to see how much damage has happened.’ He chuckled a little and opened his house and naturally he spoke about the reason why he locks his house. If you see the picture you will also say that. But to know about how that happened please continue reading ahead.

Maganbhai lives in Umari village, near the shore of the Banas river. On their land of livelihood, the first and foremost ever flood waters of 2017 scattered all over. After water level receded, we went to see the land, that time it was tears in our eyes. They used to live in farm by building temporary structure there and that structure also was destroyed with other things. It was the only kachcha house they had in village, now its situation is also as you can see in the picture. In such a situation how will they stand up again that was the question.
Maganbhai Devipujak locks the door very carefully

Maganbhai Devipujak's house
We started to levelling the land. But he didn’t have even a penny, and in that too he had to buy seeds for farming and even water. Maganbhai who lost his courage then got in contact with field worker(karyakar) Naranbhai through Kanubhai Raval after floods. And he gave courage to Maganbhai. We asked What help he wants he answered “Loan of Rs. 50000 and loan of Rs.20000 for his son Prahaladbhai.” Vessels, grains such basic necessary things we provided urgently.

Actually floods did damage a lot but the good thing was that  water levels came up in the land . So they could see water in wells, which are existing in their farms. That’s why through loan they thought of taking Rajkotiyu machine and seeds. And we gave Rs. 70,000 to them without interest. 

Few days back we went to Umari and Manganbhai came to meet us.While asking ‘whether the loan was fruitful for them or not?’, he said ‘ Loan did benefit a lot. If we would have taken water on credit base for farming, then we would have to give one third of our income to them. That we could save here. This time castor crop also was good and rates were fine too. So from that castor income I will pay for loan at a time. If you wouldn’t have put faith in us, then I might have faced debt pressure. It was bad that floods came but for us it’s like floods happened for good. Floods came and we met you otherwise who would care for us!!

Maganbhai’s house we will build too. We have appealed to government for the help and also we will help from our side too.
All stay happy, with that feeling we thank you all who have helped us in this task.

Maganbhai Devipujak with his Rajkotiyu machine
મગનભાઈ #દેવીપૂજક એમનું ઘર બતાવવા અમને લઈ ગયા. ઘરના દરવાજે મોટુ તાળુ મારેલું. મે કહ્યું, ઘર ખોલોને અંદરથી શું નુકશાન થયું છે તે જોવું છે. એમણે હસતાં હસતાં ઘર ખોલ્યું ને તાળું શું કામ મારો છો તે સહજ પણે બોલાઈ ગયું. ફોટો જોશો તો તમે પણ એમ જ કહેશો. પણ આ બધુ કેમ થયું તે જાણવા આગળ વાંચવું રહ્યું.

આ મગનભાઈ #બનાસના કાંઠે આવેલા ઉમરીગામમાં રહે. રોજીરોટીના સાધન સમી જમીન ઉપર પહેલાં 2017ના પુરનું પાણી અને પછી રેતી ફરી વળી. પાણી ઓસર્યા પછી જમીન જોવા ગયા ત્યારે તો આંખોમાંથી આંસુ આવી ગયા. ખેતરમાં છાપરુ કરીને રહેતા એ છાપરુ સામન સાથે જ તણાઈ ગયું. ગામમાં હતું એ કાચુ ઘર જેની હાલત ફોટોમાં જોઈ શકાય છે તેવી થઈ. આવામાં ફેર બેઠા કેમના થવાશે તે પ્રશ્ન થઈ આવ્યો.

જમીન સરખી કરવા મહેનત આદરી. પણ પાસે એક રૃપિયોય નહોતો ને એમાં ખેતી માટે બિયારણ, પાણી બધુયે વેચાતુ લેવાનું હતું. જીગર હારી ગયેલા મગનભાઈનો પુર પછી કનુભાઈ રાવળ દ્વારા કાર્યકર નારણભાઈ સાથે સંપર્ક થયો. ને મગનભાઈને હિંમત આપી. શું મદદ કરીએ તેના જવાબમાં તેમણે રુપિયા પચાસ હજારની લોન આપવા કહ્યું. સાથે પોતાના દીકરા પ્રહલાદભાઈને પણ વીસ હજારની લોન માટે કહ્યું. અમે વાસણ, અનાજ જેવી જરૃરી ચીજો તો તત્કાલ આપી.

મૂળ તો પૂરથી નુકશાન ઘણું થયું પણ ફાયદારૃપ જમીનમાં પાણીના તળ ઉપર આવ્યા હતા તે એમના ખેતરમાં કરેલા કુવામાં પાણી દેખાવા માંડ્યું. એટલે લોનથી રાજકોટિયું મશીન અને બિયારણ લાવવા તેમણે વિચાર્યું. અમે વગર વ્યાજે બાપ દીકરાને સીત્તેર હજાર આપ્યા.

થોડા દિવસ પહેલાં ઉમરી જવાનું થયું ને મગનભાઈ મળવા આવ્યા. લોનથી કાંઈ ફાયદો થ્યો કે નહીં એવું પુછતા તેમણે કહ્યું, ‘લોનથી ઘણોય ફાયદો થ્યો. વેચાતુ પોણી લઈન સેતી કરી હોત તો તીજો ભાગ પોણીવાળા ન આલવો પડત તે ઈના બચી જ્યાં. આ ફેરા એઈડાય હારા થ્યા હ્. અન ભાવ ય હારો હ. એઈડા ઊતરક તમારી #લોનના થશે એટલા ભેગા જ ભરી દઈશ. તમે અમાર પર વિસવા ના મુચ્યો હોત તો દેવાના બોજા હેઠળ દબઈ જ્યો હોત. ઓમ તો પુર આયુ એ ખરાબ થ્યું પણ અમાર માટે પુર જોણે હારા માટે જ આયુ. પુર આયુ ન તમે મળ્યા નકર અમારી કુન પડીતી.’

મગનભાઈનું ઘરેય બાંધીશું. સરકારમાં અરજી કરી છે એ સહાય આપશે બાકી અમે મદદ કરીશું.
બસ બધાય સુખી થાય તે ભાવનાથી થઈ રહેલા આ કાર્યોમાં મદદરૃપ થનાર સૌનો આભાર...

#VSSM #MittalPatel #NomadicTribes #Umari #Banaskantha #Flood#HousingSupport #floodRehabilitation NaranRaval KanuRaval#VSSMinterestfreeloans #interestfreeloans #microfinance #storiesoftrust
#storiesofhappiness  

Thursday, 29 March 2018

VSSM helps Lalabhai Raval escape his misery...

Mittal Patel visits Lalabhai Raval's home at Umbari
“Misery gives courage” this proverb got fulfilled in Lalabhai’s story. Floods of July 2017, they lost their house and household chattels. Not even a spoon was left. 3-acres of land of land washed away. He had a big family, how can they manage? We gave loan for cow and from that they did some savings. Later he bought second cow but it died.” 

Lalabhai And Shantaben Raval at their Cow-Shed
What nature has decided? The question occured. At that time the idea of making a cowshed struck his mind. But there was no money, still was passionate to do hard work. Three brother’s family asked for help to have stables. We gave 2 lakhs and slowly from that income we talked about having new cow. For stable we need lot of money, which organization can’t give. Then they told us that they brought cows and invited us to their house at Umbari.

Two days before we went to Umbari and reached at lalbhai’s home, and there we saw around twelve cows tied. It was such a wonder!! He said your money gave us courage. He had a thought in mind and knew some farmers from Rajasthan, they gave cows on condition to pay 50,000 installment each month.  
The situation of Shatabahen Raval and her family
during Flood
“Good income it is. Ben now there is no worry. In a year debt from those farmers would be also paid.”

Lalabhai Raval pays Rs. 6000/- as installment of the loan he has taken from organization. He gives Rs. 2000/- as donation to the organization.

See! How wonderful is Lalabhai’s sense of gratitude! 

Lalabhai says, “Floods took all from us but left giving us courage.” And see, from that courage what they could do…

Greetings to Lalabhai, Do great progress, stay happy and make others happy too.

During floods we had met Lalabhai’s mother Shantabahen during the floods. The situation of this family, living under a plastic shed has now changed.

Yes, he still doesn’t have his own pucca house but that too will happen by the time… We wish him that “All of them stay happy, stay immortal and ageless…”

આફત હિંમત આપી ગઈ એ વાત લાલભાઈના કિસ્સામાં સો ટકા ચરિતાર્થ થઈ.
જુલાઈ 2017ના પુરમાં ઘરને ઘરવખરી બધુયે ગયું એક ચમચી નહોતી રહી એમની પાસે. જમીન ધોવાઈ ગઈ. ત્રણ વિધા જમીન. કુટુંબ કબીલો મોટો કેમનું નભાય. ગાય માટે અમે લોન આપી. ને એમાંથી બચત કરી બીજી ગાય લાવ્યા પણ એ મરી ગઈ. 
કુદરત શું કરવા ધારે છે તેવો પ્રશ્ન તે વખતે થયો. ને આજ વખતે તબેલાનો વિચારેય જન્મ્યો. પણ મૂડી ક્યાં હતી. 
મહેનત કરવાની ધગશ હતી. ત્રણ ભાઈઓના પરિવારે તબેલો કરવા માટે મદદ માંગી. અમે બે લાખ આપ્યા ને ધીમે ધીમે આવકમાંથી નવી ગાય લાવવા વાત કરી. તબેલા માટે ઘણા પૈસા જોઈએ જે સંસ્થા ના આપી શકે. એ પછી ગાયો લાવ્યાનું એમણે કહ્યું ને ઉમરી આવવા આમંત્રણ પણ આપ્યું.
બે દિવસ પહેલાં ઉમરી ગયા ને લાલાભાઈના ઘરે પહોંચ્યા તો ખેતરમાં લગભગ બાર ગાયો બાંધી હતી. નવાઈ લાગી.
એમણે કહ્યું, તમારા પૈસાએ હિંમત આપી. મનમાં વિચાર હતો ને રાજસ્થાનના કેટલાક ખેડુને ઓળખતો એમણે ઉધારીમાં મહિને 50,000 હપ્તો ભરવાની શરતે ગાયો આપી. સારી આવક છે બેન હવે ચિંતા નથી. વરસમાં પેલા ખેડુતોનું દેવુંયે ભરપાઈ થઈ જશે. 
લાલાભાઈ સંસ્થાની લોનનો માસીક હપ્તો 6000 ભરે છે ને 2000 સંસ્થામાં અનુદાન પેટે આપે છે.
બોલો છે ને મજાની વાત. આ લાલાભાઈનો કૃતજ્ઞતા ભાવ.
લાલાભાઈ કહે છે, પુર બધુ લઈ ગયું પણ હિંમત આપીને ગયું. અને એ હિંમતથી શું થઈ શક્યું જુઓ...
ખુબ શુભેચ્છાઓ લાલભાઈ પ્રગતિ કરો સુખી થાવ ને સુખી કરો...
લાલાભાઈના મા શાંતાબહેનને પુર વખતે મળ્યા હતા. પ્લાસ્ટીકના મીણિયા નીચે રહી રહેતા આ પરિવારની દશા હવે બદલાઈ છે.. 
હા પાકુ ઘર નથી પણ હવે તો એય થવાનું.... સૌ સુખી થવાની ભાવના અજર અમર રહો....
#VSSM #MittalPatel #storiesofcourage #happiness #interestfreeloans #gratitude #banaskanthafloods #flashfloods #umarivillage #banaskantha #entrepreneurship #vssmloanproject #vssmlivelihoodprogramme

Monday, 26 February 2018

Maniben Kangsiya's family could get two meals with the help of VSSM...

Ben, “Kanubhai is denying for loan this time, Please tell him something!”

Maniben Kangsiya  selling her cutlery items
“What should I tell him? Kanubhai has told me that you took loan but you have not saved anything out of it. Tell me what is the benefit of giving loan to you? It is just like eat drink and be merry. Finish one loan and ask for second one. This circle will go on and on… See if you are getting an extra benefit through loan then only I can rethink to give you loan otherwise if you take one after another loan but don’t work up on any progress or savings then I have denied Chhayaben and Kanubhai to give any loans.” 

“You are right but it is not that we had no benefit by loan. We could have two time meal just because we had loan otherwise it was not that normal for us to see two time meal! We could hardly see two times meal, generally we had one time fast. Yes, we have not saved money but now we will save. You come and make us understand these things otherwise we are illiterate people. We don’t understand much like this.”  

Maniben Kangasiya’s nonstop talk was going on and my mind struck upon the words, “we could have two times meal only after we had loan.” 

“I had not imagined this type of benefit of loan but after listening Manibahen, I felt happy and found our efforts worth. I would surely share the happiness of having someone’s food need satisfaction. I would tell specifically to those who asks, why loan should be given.”
I never dreamed of it that we would be means to satisfy someone’s hunger. Gratitude to all the relatives who are supporting for the cause. 

Now a new resolution, “We would ask for the, yearly wheat and rice to be preserved and would give loan with containers to fill the wheat and rice.” God gets up hungry but see that we don’t go to bed hungry. We want to do it for everyone with God’s grace and with the support of all of you.

'બેન બીજી લોન આલો'
'પહેલી લોનથી કાંઈ બચત કરી?''
'ના ઈ નથ થઈ'
'#લોન લઈને કરેલા ધંધામાંથી બચત ના કરીએ તો લોન આપવાનો મતલબ શું? કોઈ મને પુછે કે લોનથી તમારા લોકોના જીવનામાં શું ફેર પડ્યો તો હું શું જવાબ આપું?'

'કેમ કાંઈ ફેર નથ પડ્યો. પડ્યો જ તો. લોન લઈને ધંધો વધાર્યો ને ઈના કારણે જ તો અમે ટંક ખાતા થ્યા લો ઈ મોટો ફરક નો કેવાય કાંઈ?'

ટંકારાના મણીબેન #કાંગસિયાની વાતમાં બીજા ત્રીસ પરિવારોએ પણ સહમતી દર્શાવી.

નાની રકમની લોન કોઈના પેટની બે ટંકની ભૂખ ભાંગે છે. પરાણે કરવા પડતા ઉપવાસથી છુટકારો અપાવે એનાથી મોટો આનંદ શું હોઈ શકે..
આવી રીતે અમનેય નિમિત્ત બનાવનાર સૌનો આભાર..

#VSSM #NomadsOfIndia #NomadicTribes #MittalPatel #BuisnessforNomadicanddenotifiedtribes, #enterpreneur, #financialindependence, #interestfreeloanforNomads, #Livelihood, #humaninterest, #humanright #મિત્તલપટેલ #kangsiya #storiesofhope #humaninterest #humanrights

‘Share happiness and be happy’ attitude is also spreading with interest free loans by VSSM...

Ravjibhai Kangsiya showing his shop to Mittal Patel
“Winter has started, please take away 150 pairs of socks for the daughters staying in the hostel”, said RAvjibhai Kangasiya to VSSM field worker Chhayaben. He is not that well off but he felt like giving so he could not hold on his wish! That made us really happy! Everytime he visits Ahmedabad, he contributes Rs. 200 to 500 on the name of daughters staying at VSSM hostel. “Ben, obligations should not be kept longer! Many like us are looking at you with many expectations. If we go on taking everything from you, strongest treasure may finish…so we give as per our capacity.”

Ravjibhai Kangsiya in his shop
What a Wonderful gesture!

Ravjibhai Kangasiya drives Auto Rickshaw at Rajkot and his wife used to go to sell cutlery items keeping it in a Tokri. His son Gopal was healthy initially so he used to run here and there but once he fell ill and he lost the capacity to move by legs. They spent a lot of money for his treatment but it went in vein. The medical expenses were so high that it was difficult to manage the expenses of basic needs. 

Maulik inspired them to organise a union for Kangasiya community, that they all get united and the material he purchases on a wholesale rate, should be given the community members to sell. Field worker Kanubhai and Chhayaben’s guidance also helped. VSSM gave an interest free loan of Rs. 1, 00,000/-. Now from which trader he used to purchase his business material, he paid there Rs. 1, 00,000/- cash for the material. Also convinced the trader to give more credit of Rs. 1, 50,000/- for more material. The trader was not ready initially but VSSM’s prestige convinced him and he agreed to give more material on the credit of Rs. 1, 50,000/-. Everything was well arranged. 
Ravjibhai Kangsiya's son Gopal and his wife.

Ravjibhai was worried that if people of his community would not purchase the material from him then what would he do? Kanubhai, VSSM field worker constantly convinced other members of the Kangasiya community to purchase material from Ravjibhai. His community members started purchasing material from him and life changed! 

“Ben, can any Kangasiya’s shop be like this? But all these are your efforts that it has become possible,” he said and took us to see his shop. The women who were purchasing the material from other traders were now getting the same material at a cheaper rate from Ravjibhai’s shop. VSSM could successfully saved the community from the negative politics within the community and other surroundings. 

The attitude of ‘Share happiness and Be happy’ is succeeding. 

Ravjibhai showed his shop and I met dear Gopal too! Gopal regularly listens the posts that I put on Facebook, from his father Ravjibhai!

‘શિયાળો શરૃ થઈ ગ્યો સે તે હોસ્ટેલની દીકરીઓ હાટુ 150 જોડી મોજા લઈ જા જો.’ એવું રવજીભાઈ કાંગસિયાએ કાર્યકર છાયાબહેનને કહ્યું. આર્થિક સ્થિતિ એવીએ સારી નહીં પણ આપવાની ભાવના તેમનામાં જાગી એનાથી રાજી થવાયું. આમ તો અમદાવાદ આવે એટલી વખતે બાળકોના ભાગના કરીને બસો પાંચસો તો એ આપે જ. ‘ધર્માદુ નો રખાય બેન અને અમારા જેવા કેટલા તમારી હામે મીટ માંડીને બેઠા સે તે બધુ લે લે કરીએ તો ભલભલાના ભંડાર ખાલી થઈ જાય એટલે અમારાથી થાય ઈ દઈએ...’

અદભૂત વાત...

રવજીભાઈ કાંગસિયા રાજકોટમાં રિક્ષા ચલાવે ને પત્ની ટોપલાંમાં શૃંગાર પ્રસાધનો વેચવા જાય. દીકરા ગોપાલના પગ પહેલાં સારા એટલે એ દોડતો ફરે પણ પછી એવી બીમારી લાગુ પડી કે, એનું ચાલવાનું જ બંધ થઈ ગયું. દવા પાછળ ખર્ચોય ઘણો એટલે ઘર ચલાવવુંયે અઘરુ પડે. 
કાંગસિયા સમાજ એક થાય અને પોતે જ હોલસેલમાં સામાન ખરીદેને પછી સમાજના અન્યોને વેચવા આપે તેવું આયોજન કરવા મૌલિકે કાંગસિયાઓને પ્રેર્યા. કાર્યકર કનુભાઈ ને છાયાબહેનનું માર્ગદર્શન ભળ્યું. એક લાખની વગર વ્યાજની લોન અમે આપી. જે વેપારી પાસેથી અત્યાર સુધી બે પાંચ હજારનો સામાન લાવતા તેમના ત્યાંથી એક લાખ રોકડા ને દોઢ લાખનો ઉધારમાં સામાન આપવા વેપારીને સમજાવ્યો. વેપારી પહેલાં તો તૈયાર નહીં પણ સંસ્થાની શાખથી બધુ ગોઠવાયું.

રવજીભાઈને ચિંતા હતી પોતાના સમાજના લોકો એમની પાસેથી સામાન નહીં લે એની. પણ કનુભાઈની સતત સમજાવટથી રાજકોટ ને તેની આસપાસમાં રહેતા કાંગસિયાએ રવજીભાઈ પાસેથી સામાન લેવાનું શરૃ કર્યું. ને જીવન બદલાઈ ગયું. 
‘કાંગસિયાની આવી દુકાન હોય બેન? પણ જુઓ હારા પરતાપ તમારા તે આ બધુ થ્યું...’ એમ કહીને રવજીભાઈએ દુકાન બતાવી. જે કાંગસિયા બહેનો રવજીભાઈ પાસેથી સામાન લેતી થઈ એને પહેલાંના વેપારી કરતાં સસ્તા ભાવથી સામાન મળવા માંડ્યો. ટાંટિયાખેંચમાંથી સમાજને બહાર કાઢવામાં અમે સફળ રહ્યા..
સુખી કર તુ સુખી કરજે ની ભાવના સાર્થક થઈ રહી છે...

રવજીભાઈએ દુકાન બતાવી ને ખુબ વહાલા ગોપાલને પણ મળવાનું થયું જેનિયમિત પણે મે મુકેલી ફેસબુક પોસ્ટ રવજીભાઈ પાસેથી સાંભળે છે..

#VSSM #NomadsOfIndia #NomadicTribes #MittalPatel #BuisnessforNomadicanddenotifiedtribes, #enterpreneur, #financialindependence, #interestfreeloanforNomads, #Livelihood, #humaninterest, #humanrig #મિત્તલપટેલ #kangsia #storiesofhope #humaninterest #humanrights

Saturday, 10 February 2018

VSSM extended the helping hand to Single Mother Madhuben to lead her life independently

Madhuben Devipujak with her plastic goods
Its 21st century and still many a times it is hard living as a single woman in the society, especially if you have kids and your husband has left you. But as it is said, when going gets tough only the tough gets going. 

Madhuben Anilbhai Parmar lives in Dudhrej village of Vadhvan District with her two children, a daughter and a son. She earns by selling plastic goods. 

To increase her business she needed some money, but where would she get the money from?

During that time, Harshadbhai Vyas the VSSM Karyakar, became the source of help to her. She then got an interest free loan of Rs 10, 000/- that VSSM gives to the members of NT/DNT communities. Madhuben had met Mittalben and as suggested by Mittalben, she kept a box where she started to deposit Rs 500/- or more on weekly basis which she kept for the monthly repayment of the loan and ensured that she had some savings. 

With time she was able to repay the loan timely and also could have some saving from which she got jewelry made of silver. 

A second loan of Rs 30, 000/- was also given to Madhuben when she requested for it, so that she could get plastic goods in more quantity from wholesale and increased her income. Her loan has been sanctioned during the month of October, 2017. Madhuben has repaid two installments total of Rs. 4000 and we are sure that her business will do well and she will be able to repay the loan timely. 

Madhuben now also wants to send her son and daughter to the hostels run by VSSM. She is aware of how education can help her children and bring them a better life. 

Continuous support and trust of our donors work as the inspirational force for us to lead the good work forward. 

Ravjibhai could set his business well with the help of VSSM

VSSM extends support to Ravjibhai
Ravjibhai Danabhai Rathod belongs to Chunaravad, Rajkot District of Gujarat. He has a son, daughter and his wife in his family. His son is handicapped. Ravjibhai was running auto and his wife was selling retail cutlery. She has very good understanding about business. She was known to local material supplier also but if she brought material on credit, she had to bear 10% of loss in prizes. They had no capital amount to invest so her husband used to run auto rickshaw. When he got the information from his community members, that VSSM provides interest free loans for business to his community, he contacted VSSM and asked for Rs. 50,000 loan. He went to the material supplier and brought more material on a wholesale rate. He sold the material on a wholesale rate keeping it 1 rupee lesser price than other sellers. His community members purchased material from him every week. He too set his purchasing schedule on a weekly basis. Their business settled and they started giving installment with it. Their hard work too paid. They have now Rs. 50,000 material in stock with them. 

They express that they felt relief financially because they could get interest free loan. If someone comes telling Mittalben’s name I give them credit of Rs. 5000/-. This inspiration to give credits to someone for business has been received from Mittalben. Even the wholesalers call Kanubhai for giving him material on the prescribed market rates. His business is running well. He thanks VSSM for this change in his life.

VSSM feels grateful to the donors who extends the helping hand to VSSM and VSSM extends the same gesture to the Nomadic and De-Nomadic tribes to uplift their life. This could not have been possible for us to extend the helping hand to others.