Saturday, 30 December 2017

Teenaben Ravan in her new home with the help of VSSM

Teenaben Ravan's picture with Mittal Patel in Deesa
“Ben, can you please come inside my home for a moment, I want a picture with you”
“What will you do with the picture?”
“Why’d you ask that? I want to frame it and hang it in my home”
Teenaben Ravan was able to get a house in Deesa under Rajiv Gandhi Away Yojna. With the help of Pravinbhai Maadi and Nagarpalika, Teenaben had to pay the Rs 10, 000/- , which she borrowed through the interest free loans that VSSM gives to NT/DNT communities.
“Ben, Did you like how I have decorated my home? “
“Yes, very much. May god bless you “

Mahesh (VSSM worker) clicked the picture and Teenaben told Mahesh to make a copy of it and give it to her the earliest. Today, Mahesh calls me with a request to send the picture clicked with Teenaben. He informed me that Teenaben has been calling him several times a day and  now, he is hesitant to even go to the locality that Teenaben lives , with the fear that she will catch him and ask for the copy of the picture.

Unlike Mahesh, I only had laughter in my part. Everyone has pictures of their family members in their house and to get a place in that is truly humbling.

I would like to thank the donors who make it possible for me to help people like Teenaben and make it possible for me to have a place in the hearts and homes of people like Teenaben 

VSSM helps Amthabhai Bharthari to get a Buffalo

Amthabhai Bharthari and his wife with their Buffalo and
the second buffalo that they have got after giving a token amount
On the border of Gujarat and Rajasthan lies the Bhandotra village, with a population of approximately 5 thousand. Amthabhai Hirabhai Bharthari lives in this village and works as a one fourth partner of an agricultural land. Whatever the harvest of the season, he gets to keep the one fourth part of it. But farming is full of uncertainty these days, from untimely rains to the droughts in the region and change in climate. Due to any of these climatic factors, if the harvest fails or is not good, then Amthabhai has to bear the loss. If they harvest twice in the year and the harvest is good, the total income is 40 thousand to 50 thousand. Without any concern of day of day or night, of the harsh sun or the freezing cold, they keep working in the farm.
Amthabhai has 3 sons and 2 daughters. From whatever he could save, he got his one daughter married. But it is not enough for running his household. So he thought that if he bought a Buffalo, then he can feed his family with milk and the remaining milk, he can sell it in the dairy of the village. And the dairy is not far from his house, so there won’t be any issue of travelling. 
So he contacted Maheshbhai (VSSM worker) and requested him for an interest free loan of 30 Thousand. His loan got approved and he could buy a Buffalo. After he got the Buffalo, his income increased and he was able to save for repaying the monthly amount of the loan.His wife also helps him take care of the buffalo. He is now thinking that once he repays this loan, he wishes to get another interest free loan of 30 - 40 Thousand and buy another buffalo that he has seen nearby. The buffalo is worth 55 Thousand and Amthabhai given a token amount for it from his savings and has got the buffalo home. He now has to pay the remaining amount for which he is expecting VSSM to give him an interest free loan.

We, at VSSM, wish that Amthabhai and his wife keep working together and sustain themselves. We heartily thank the donors who make is possible for us to help people like Amthabhai.

Loan ID no. : 1067

VSSM helps Bhurabhai who was engaged in Bamboo Basket Business to get his own shop

Bhurabhai Vadee with his son at his shop in Juna Deesa
 Things get started with small steps or actions, no matter how small they are. Bhurabhai Lakhabhai Vadee (Vasfoda Vadee) started with making bamboo baskets and today, he has his own shop of ready made clothes..

As life progress, one learns and acquires skills in the process. Bhurabhai wanted to expand his bamboo basket business and was in need of money for it. At that time he met with Maheshbhai (VSSM worker) and put forward his wish to avail an interest free loan of RS 15,000/- to expand his business. The loan helped increase his income and he was able to repay the loan timely. Bhurabhai's savings increased which helped him gain confidence and he started to sell things made of plastic. But he was in need of money to continue the plastic business and got an interest free loan of 30, 000/- 

He got a good profit margin through his plastic business. Bhurabhai's son coaxed him to open a store of ready made clothes near their house. They had good savings and plus were able to pay the loan without any strain. 

During the floods in 2017, Bhurabhai suffered great loss in business and requested VSSM to give him a loan so that he can recover the loss and be able to get back on his feet. 

Bhurabhai requested for a loan of 70, 000/- in order to get back on his feet and VSSM gave him a third loan to recover losses and expand his business. He added his own savings to the loan amount and with his son opened a store of ready made clothes and is able to repay the loan on timely basis. 

We, at VSSM, are happy for him and wish him the best for all the steps that he takes forward. We would also like to thank the donors who enable us to help people like Bhurabhai.

Loan ID no. 1449, 0949, 0435.

Friday, 29 December 2017

With the help of VSSM, Lilabhai was able to expand his business

Lilabhai Devipujak with his family
Lilabhai Bhotubhai Patni(Devipujak) belongs to Deesa village of Banaskantha District. He is a seasonal vendor and his wife helps him in the business. He wished to expand his business but was facing financial limitations. He got to know about the interest free loans that VSSM extends to NT/DNT community members and decided to contact MaheshBhai (VSSM worker). He could avail the loan of Rs 25,000/- with which he got his seasonal stock from the wholesale and could set his business started. It had started off well and he could repay his loan timely and had some savings too!

Thereafter, he borrowed a second loan of Rs10, 000/- to get a house under Rajiv Gandhi Awas Yojna. The actual amount to be paid under this scheme was Rs 2 Lakh 49 Thousand, but as he belong under NT community, he had to pay 55, 000/- from which VSSM helped him avail 45, 000/- through Pandit Dindayal Awas Yojna, hence he could get a house of his own!

As the winters were about to arrive, Lilabhai thought to get warm clothes for winter from wholesale for the season’s business. But he estimated an investment of 1.5 Lakh. He already had an ongoing loan of Rs 10, 000/- through VSSM… but he still decided to borrow a third loan. Given that he had repaid the previous loan timely, VSSM decided to extend a loan of 50, 000/- for his business. Since he was still short of 1 Lakh, he borrowed 50, 000/- from somewhere else on interest and put in all his savings and got his stock of winter clothes for his business.
Lilabhai Devipujak's stall of winter clothes

God bless, his business is doing great and he is also repaying the loan on timely basis.
Lilabhai knows how to drive an auto rickshaw and now he wishes to buy one. He says that his wife will manage his seasonal business at one place and if he will get an auto rickshaw, he can move around with his stock and do business along with getting passengers in the auto rickshaw from which he can earn too. Once he repays both the loans to VSSM, he wishes to get another loan for buying an auto rickshaw.

He has two children and since his engagement with VSSM, he understands the importance of education better. He wishes to send his five year old son to school and also puts aside Rs200/- for his extra tuition. He is focused towards his kid education and their bright future.

Now that we know that Lilabhai has had a taste of how hard work and dedication pays off, we  wish Lilabhai a bright future and may he always keep working hard towards achieving his goals and VSSM shall stand by his side in hour of need. 

Loan ID no. : 1138, 1362

Thursday, 28 December 2017

“I cannot move in my new home without my goats!!” - Savitaben Devipujak

Savitaben Devipujak has been residing in Deesa for years but, never had a single document to prove her address in the town. A bold and gutsy lady, she has raised her five children on her own after her husband walked out of the marriage. Not the kind who loses hope and courage, Savitaben earns her living through selling toys and stuff at village fests and fairs. 

Mittal Patel with Savitaben Devipujak in her new home
when she will move shortly
VSSM’s Mahesh worked hard and helped her obtain Voter ID card, Ration Card and a two bedroom flat under the Rajiv Gandhi Awas Scheme.  

“I want to treat you with a meal, shower you with gifts, my goat is going to deliver soon I will gift you a kid!!” Savitaben tells us with all humility and humbleness.

“Ben, I cannot tell you the happiness I felt after seeing my flat. It has water, power and all the other facilities. But, where do I keep my goats? Also, I do not have an LPG connection so how can I cook. My wood fired sighri will ruin the whitewashed kitchen!! Please help me obtain an LPG connection and also find a solution for my goats. I have got some modifications done in the flat and want to move-in soon but, not without my goats!! Help me resolve this situation, please!”

The current living condition of Savitaben Devipujak
Savitaben did not have enough savings to pay the down payment to secure the apartment. We helped her with an interest free loan of Rs. 10,000. Savitaben was regular in paying the instalments.  

“It is you all who cared for us and showed concern for our well-being, otherwise who cares what happens t people like us who stay in huts and shanties!!” was a rather upfront and honest opinion Savitaben has for the society. There is open span of land opposite the building where she has her flat. We plan to safeguard a place for her goats in a small patch over that land.

Shri. Pravinbhai Mali, President, Deesa Nagarpalika has helped families like Savitaben’s to help obtain flats in Deesa. And a huge thank you to all of you for the unflinching support.

The picture of us together was captured when I was in Deesa recently, Savitaben took me to her house to see the shelves and her standing kitchen.

The homes of Savitaben one her current and the other is her new home where she will move in shortly.

Thankyou Bharatbhai and Maulik for capturing these moments….

‘હુ તમારી હું આગતા સાગતા કરુ પણ આલીખા મારી બકરીન બચ્ચા આબ્બાના તે ઈમોંથી એક તમન આલીશ.’ ડીસામાં રહેતા સવીતાબહેન દેવીપૂજકે આ લાગણી વ્યક્ત કરી.

ડીસામાં વર્ષોથી રહે પણ ઓળખનો એકેય આધાર એમની પાસે નહીં. કાર્યકર મહેશે તેમને મતદારકાર્ડ રેશનકાર્ડ ને રહેવા માટે રાજીવગાંધી આવાસ યોજના અંતર્ગત બેરૃમ રસોડાનો ફ્લેટ અપાવ્યો. 
‘ફલેટ જોઈન રાજી થઈ જીતી બેન. પોણી બોણીની અન લાઈટ બાઈટની અસલ સગવડ હ. પણ બેન મારા બકરાંન ચો રાખુ? અન મારી કન ગેસ નહીં. ફ્લેટની ભેતો ધોળી ઈમોં ચુલો કરુ તો આખુ મકોન કારુ થઈ જાય. તે ગેસનું કોક કરી દો ન મારા બકરાંનુંય. મે ફલેટમાં અભરઈઓ અન બીજા થોડા સુધારા કરાયા. હવ ઝટ રેવા આબ્બુ હ્ પણ મારા બકરાંનું કોક કરજો મન ઈમનાં વના ના ચાલ.’

ફ્લેટ માટે સરકારમાં પૈસા ભરવાના હતા પણ સવીતાબેન પાસે સગવડ નહીં. અમે દસ હજાર વગરવ્યાજવા આપ્યા ને તેના નિયમિત હપ્તા સવીતાબેન ભરે. પતિ પાંચ બાળકોને સવિતાબેનના હવાલે મુકીને જતા રહ્યા પણ હિંમત હાર્યા વગર સવિતાબેને બધાને મોટા કર્યા. હાલ તેઓ મેળામાં રમકડાં વેચીને પુરુ કરે છે.

ડીસા નગરપાલિકાના પ્રમુખ શ્રી પ્રવિણભાઈ માળીએ સવીતાબહેન જેવા પરિવારોને ઘર અપાવવામાં ખુબ મદદ કરી. ફ્લેટ સામે નદીનો ખુલ્લો પટ છે. બસ ત્યાં સવિતાબેનને વાડો વાળી આપીશું જેથી બકરાં ત્યાં રહી શકે. 
‘સાપરાંમાં રેનાર અમન તમે હોવ ન ઘર મલ બાકી અમારી કુન પડી હોય બેન! આવી અદભૂત લાગણી સવીતાબેને વ્યક્ત કરી.’
અમે નિમિત્ત બન્યા બાકી આ બધુ તો આપ સૌની મદદ વગર ક્યાં શક્ય હતું? સૌનો આભાર... 
હમણાં ડીસા ગઈ ત્યારે ફ્લેટમાં બની રહેલી અભરાઈને ઊભું રસોડું જોવા લઈ ગયા. સાથે સરસ ફોટો પણ પડાવ્યો. 
સવિતાબેન હાલ જ્યાં રહે છે તે છાપરુ ને હવે જ્યાં રહેવા આવવાના છે તે ફલેટની તસવીર..

સવિતાબેનનો એક ફોટો યુકેમાંરહેતા અમારા #સ્વજન ભરતભાઈ પટેલેને બીજો મૌલિકે પાડ્યો... બંનેનો આભાર..

#વિચરતીજાતિ #ઘર #રમકડાં #મિત્તલપટેલ #VSSM #DeesaNagarpalika #Devipoojak #NomadsOfIndia #NomadicTribes #DenotifiedTribes #DNT #Housing #HouseForNomads #MittalPatel #Loan #HousingLoan #interest_free_loan_for_Nomads #Deesa #RajivGandhiAawasyojna

Monday, 25 December 2017

VSSM helps Patni brothers renew their livelihood...

 Patni brothers took interest free loan from VSSM and
began selling sweaters by the roadside on Shihori Bazaar
Babubhai Patni and Jagdishbhai Patni are residents of Vadgaum. The duo earned their living through farming a small patch of land on the banks of river Banas. The Banas decided to break all barriers during the monsoon of 2017 and washed away hundreds of farms and precious farmland. Both these brothers lost their land too. The cost to repair the soil is huge and the brothers did not have that kind of financial resources. They were aware of VSSM and its initiatives and hence requested a loan of Rs. 50,000 each for the  purchase of buffaloes. They purchased a buffalo each from that amount and decided to invest the balance amount in some other business. The Devipujak community is known for its hard work and enterprise. They decided to invest the amount in procuring woolens,  considering the approaching winter season. They purchased woolens from Ahmedabad’s wholesale market  and began selling by the roadside on Shihori Bazaar. The apprehensions were laid to rest when the business did very well. Jagdishbhai sells from around Shihori while Babubhai has set up near Kamboi Crossroads. The brothers came back saying they will pay back 50% loan within the first two months and if VSSM had not provided this kind of support they would have found it difficult to overcome the sudden livelihood loss they had endured.
With the support fromVSSM and Kutchi Jain
Foundation Babubhai Patni purchased
 a Buffalo

Our best wishes to them and gratitude to Kutchi Jain Foundation for supporting our efforts. It would have been impossible to reach out to such families in need without their support.  

વડાગામમાં રહેતા બાબુભાઈ પટણી અને જગદીશભાઈ પટણીની બનાસના પટને અડીને નાની ખેતી લાયક જમીન. જેની ઉપર તેઓ કામ કરેને જીવન વ્યતીત થાય. પણ બનાસે 2017માં રૃદ્રરૃપ ધારણ કર્યું ને બંનેભાઈઓની ખેતીની જમીન ધોવાઈ ગઈ. જમીનને સરખી કરવાનાય પૈસા ક્યાં હતા. શું કરવું તેની મૂંઝવણ હતી. આપણા કામથી પરિચીત બંને ભાઈઓએ ભેંસ ખરીદવા માટે લોનની માંગણી કરી. ને આપણે બંને ભાઈઓને રુપિયા પચાસ પચાસ હજાર વગર વ્યાજવા આપ્યા. લોનરૃપી રકમ મળ્યા પછી તેમણે એક ભેંસ તત્કાલ ખરીદીને બીજા પૈસા બીજા ધંધામાં નસીબ અજમાવવા બાજુમાં મુક્યા. દેવીપૂજક છીએ પાણીમાંથીએ પૈસા રળનારા આપણા સમાજના ઘણાને આપણે જોયા છે. બસ એક વખત હીંમત ભેગી કરીએ ને આ પસાચ હજારનું શું કરવું તે નક્કી કરીએ તેવું જગદીશભાઈએ ભાવેશભાઈને કહ્યું ને બંનેએ શિયાળો આવતો હોઈ સ્વેટરનો ધંધો કરવાનું નક્કી કર્યું. અમદાવાદથી સ્વેટર ખરીદી તેઓ શિહોરી બજારમાં રોડની બાજુમાં ઢગલો કરીને વેચવા બેઠા. ધંધો ચાલશે કે નહીં તેવી આશંકાઓ હતી પણ આશ્રર્ય વચ્ચે ધંધો ખુબ જ સરસ ચાલ્યો. જગદીશભાઈ શિહોરીમાં ધંધો કરે ને બાબુભાઈએ તેમાંથી જ થોડા સ્વેટર લઈને શિહોરીથી થોડે દુર કંબોઈ ચોકડીપર બેસીને વેપાર શરૃ કર્યો. ધંધો ખુબ સારો ચાલે છે. બંને ભાઈઓએ પચાસ ટકા લોન બે મહિનામાં ભરી દેવાનું આપણને કહ્યું ને તમે પૈસા ના આપ્યા હતો આ ધંધો કરવાની હિંમત જ ના થઈ હોત. તેવી લાગણી વ્યક્ત કરી. 

With the support fromVSSM and Kutchi Jain 
Foundation Jagdishbhai Patni purchased
 a Buffalo
બસ તેઓ ઝડપથી બેઠા થાય તેવી શુભેચ્છાઓ આ પરિવારોને પાઠવીએને કચ્છી જૈન ફાઉન્ડેશન કે જેની મદદ વગર આ કામો શક્ય નહોતા તેમનો આભાર... 

Neniben Marwadi is my best buddy…

Kamlesh Marwadi searching picture of his buggy in his
mobile to show to Mittal Patel.
Neniben is older to me but, I have the right to scold her to which she would quietly listen and whenever she is at the office, “Ben, I cannot do without you!!” she would tell me as matter of fact!!

Neniben Marwadi and his son Kamlesh Marwadi giving
wedding invitation to Mittal Patel in form of rice
Neniben lost her husband at a very young age, she was 22 years old and was left with the responsibility of raising 3 children. After the death of her husband the relatives helped and pitched in for some time but, it was natural they weren’t going to stay long. Neniben took up sewing to support her family. To raise her income, Neniben decided to travel to Hyderabad and sell her clothing amidst her own community there. This was a bold move for someone who had never stepped out of her home alone. But, once she set out all her worries were laid to rest and she gradually gained confidence and began earning well. Her savings enabled her to construct a decent home. She took an interest free loan from Kalupur Commercial Bank to grow her business further. As her two elder children gained marriageable age she married them as well.

“Ben, we are marrying our youngest son Kamlesh. I want you to remain present in the procession we are taking out to celebrate his wedding (you can see him searching his mobile to show me the picture of his buggy) and you will wear our traditional Marwadi dress and sit next to him in the buggy.”

“Let me know once you have fixed the exact date and time, I will remain present!” I had confirmed.

Today,  Kamlesh and Neniben were at the office with the wedding invitation in form of rice (many nomadic communities do not print wedding invites but extend invitation by offering us colorful grains of rice, as seen in picture).  The wedding was on 22nd and 23rd November. I expressed my inability to remain present because of the intense pressure of work. 

“Ben, let me shift the procession on Sunday the 19th so that you can remain present. I want you to remain present in the wedding. Whatever I am is because of you and I cannot celebrate this occasion if you are not a part of it!!” It is deeply humbling when individuals like Neniben shower so much love and respect but I requested her to continue as schedule.

I am often asked, “Why do I do what I do? What do I gain from it?” TO which I always say, “I get to enjoy the love and warmth of thousands like Neniben which, to me is priceless!!”

નેનીબેન મારવાડી #દેવીપૂજક મારા પાક્કા બેનપણી..

ઉંમરમાં મારા કરતા ઘણા મોટા પણ હંમેશાં ઓફીસ આવે ત્યારે કહે, ‘મને તમારા વના ના ચાલે.’ કોઈ કારણસર લડુ તો પણ શાંતીથી સાંભળે.
બાવીસ વર્ષે વિધવા થયા. ત્રણ બાળકોની જવાબદારી માથે. નાના છોકરાં સાથે આખી જીંદગી જીવવાનું નક્કી કર્યું. પતિના મૃત્યુબાદ સગાવહાલાંએ દયા ખાધી ને અડધી રાતે મદદની જરૃર પડે તો અમે બેઠા છીએ એમ કહ્યું. પણ સમય વહેલો જાય એમ સગાવહાલાંય આઘા થતા ગયા. નેનીબહેન કપડાં સીવે ને પુરુ કરે. સ્વભાવે ગભરુ નેનીબહેન કપડાં સીવીને છેક હૈદરાબાદ એમના સમાજના લોકોની વચમાં વેચવા જવાનું નક્કી કર્યું. બહુ ગભરાયા કોઈ દિવસ એકલા નીકળેલા નહીં. ટ્રેનમાં જવાનું નક્કી કર્યું ને ગયા ને ડર ભાગ્યો. ધંધામાંથી જ બચત કરીને છાપરાંમાંથી પાકુ અને એય ધાબાવાળુ ઘર કર્યું. કાલુપુર બેંક અને અમેય(VSSM) ધંધો વધારા વગર વ્યાજે #લોન આપી. નેનીબેન બે પાંદળે થયા. એક દીકરા ને દીકરીને પરણાવ્યા.

નાના કમલેશના લગન લીધાને ‘બેન એનું ફુલેકુ કાઢવાનું છે (કેવી બગીમાં કમલેશ બેસવાનો એનો ફોટો બતાવવા એ મોબાઈલ ફંફોસી રહ્યો છે) તમારે ઈની હારે બગીમાં બેસવાનું છે અમારો મારવાડીનો ડ્રેસ પહેરીને’ એવું એમણે હક્કથી કહેલું. મે કહ્યું હતું મુહરત જોવડાવીને કેજો હું આવીશ. આજે ઓફીસ નેનીબહેન લગ્નની કંકોત્રી આપવા કમલેશ સાથે આવ્યા ને કંકોત્રીરૃપી ચોખા આપીને આમંત્રણ આપ્યું.(વિચરતી જાતિમાંની ઘણી જાતિઓમાં આજેય કંકોત્રી છપાતી નથી.રંગબેરંગી ચોખા આપીને લગ્નનું નિમંત્રણ અપાય છે જે ફોટોમાં દેખાય છે)
22 અને 23 નવેમ્બરે કમલેશેના લગ્ન. હું આ દિવસોમાં થરાદ એટલે નહીં આવી શકાયનું કહ્યું તો ‘બેન ફુલેકુ 19મીએ રવીવારે ફેરવી દઈએ. તમારે તો લગનમાં હાજરી આપવી જ પડે આજે જે પણ છુ એ તમારા લીધે તમારા વના મને ના ચાલે...’

એમનો પ્રેમ માથે ચડાવ્યો. ને સમજાવીને લગ્ન ને ફુલેકુ મુહરત પ્રમાણે જ કરવા કહ્યું.

પણ કેવો અદભૂત પ્રેમ.. ઘણા કહે આ કામ કેમ કરો છો? શું મળે છે? ત્યારે બસ નેનીબહેન જેવા હજારોના પ્રેમની વાત કહુ છુ ને મે આ મેળવ્યું. કિંમત કાઢી શકાતી હોય તો કાઢો મારે મન તો આ અમુલ્ય...

#VSSM #MittalPatel #NomadicTribes #MarvadiDevipoojak #NomadsOfIndia

Buying Govind Bajaniya's Freedom...

Govind Bajaniya with Mittal Patel when she visited his
village Totana
Buying Govind’s freedom

The burden of responsibilites fell on the shoulders of Govind Bajaniyaa at a very early age. Govind lost his mother at a young age and the responsibility of performing her last rites also fell on him. Govind who was a daily wage earners did not have enough money, this required him to borrow Rs. 8000 from an acquaintance. Barely literate Govind was ignorant on the ways the private money lenders calculate interest, he continued paying the instalments yet, the payable amount just kept increasing.  You would be surprised to know that the payable amount went so high that just the monthly interest amounted to Rs. 6,000.

Govind Bajaniya at his Small Shanty...
Govind has a small plot on which he has built a small shanty. There was a time when, there was a talk of selling the plot to repay the amount. Govind got confused with this preposition and inquired about the payable amount. And when the figure was revealed it sent a shock …. The amount was a whooping Rs. 70,000 plus the interest!! Astonished? We were too…

Govind begged and tried his best to convince the lender to wave off the interest, he spoke to the influential individuals. The Rs. 70,000 could still be managed but how to manage the interest. His pleas were heard and the lender waved off the interest but, from where to raise the huge amount of Rs. 70,000?

We happened to meet Govind for the first time during the floods as his shanty was swept away. He was ubale to share his plight when we met him a couple of times initially.  Govind earns his living by collecting the hair shed while combing. He had requested for a loan to buy some goods for his business. We did sanction but instead of buying goods he repaid part of his outstanding debt of Rs. 70,000. Somewhere, it pinched him that he had lied and taken the loan from VSSM. Ultimately he did share his plight and asked us, “Will we help him free from debt bondage?”

“Of course, we will. We assured that the society will stand with him in this hour of need.”

We also have to support him build the house because it is an impossible task otherwise!!

We have faith that all will fall in place.

Govind requested a photo of us together when I was in his village Totana.  

ગોવિંદ #બજાણિયા. ઉંમર કાંઈ બહુ મોટી નહીં. પણ જવાબદારીનો બોજો ઘણો મોટો. ‘મા’ની હૂંફની જરૃર હતી પણ ભગવાનને કદાચ એની વધારે જરૃર હતી. મા ગઈ. એની અંતિમવિધી ને કારજ કરવાનું ગોવિંદના માથે આવ્યું. મજુરી કરતા ગોવિંદ પાસે બચતના નામે મીંડુ. એક ભાઈ પાસેથી રુપિયા 8000 વ્યાજવા લીધા ને બધુ પતાવ્યું. ત્રણ ચોપડી ભણેલા ગોવિંદને વ્યાજ બ્યાજની બહુ ગણતરી આવડે નહીં. નિયમિત હપ્તા ભરે તોય દેવાની રકમ વધતી જ જાય.

જાણીને નવાઈ લાગે પણ આ રકમ એટલી વધી કે મહિને છ હજાર તો ખાલી વ્યાજના જ ભરવાના થાય. ગોવિંદ પાસે રહેવા માટે પોતાનો નાનો પ્લોટ જેની ઉપર છાપરુ બાંધીને એ રહે. પ્લોટ વેચીને પૈસા ભરવાની વાત પણ આવી ગઈ. ગોવિંદ મૂંઝાયો. કેટલી રકમ ભરવાની છે તે પૂછ્યુ ત્યારે આંકડો સીતેર હજાર..... ને વ્યાજ તો જુદુ....નો સામે આવ્યો.

ચક્કર આવી ગયા ને? સાંભળીને અમનેય એમ જ થયું. 
કેટલાક વગદાર માણસો પાસે જઈને પેલાભાઈ વ્યાજ માફ કરે એ માટે ગોવિંદે હાથાજોડી કરી. ગોવિંદે મૂડી એ પણ સીતેર હજાર ગમે ત્યાંથી લાવીને ભરવા કહ્યું પણ વ્યાજ માફ કરાવો ને આ રાત દિવસ વધતા દેવામાંથી મને છોડાવોનું ગોવિંદનું આક્રંદ આગેવાનોએ સાંભળ્યું. આગેવાનોની દખલથી તેને વ્યાજમાંથી મુક્તિ મળી પણ સીત્તેર હજાર ભરવાના ઊભા...

#બનાસકાંઠામાં આવેલા પુરમાં ગોવિંદનું છાપરુંયે તુટી ગયું. એ વખતે પહેલીવાર એ મળ્યો. એની તકલીફ વિષે એ બહુ બોલી નહોતો શક્યો. કાંસકામાં ઊતરી આવતા વાળ ભેગા કરીને વેચવાનું એ કરે. આ ધંધામાં જરૃરી સામાન લાવવા વીસ હજારની લોન આપોને એવી એણે વિનંતી કરી ને અમે લોન આપી. પણ એમાંથી એણે કાંઈ સામાન ના ખરીદ્યો. પેલા ભાઈની 70 હજાર ચુકવવાના હતા તે 20 હજાર ત્યાં આપી આવ્યો. પણ અંદરથી ખોટુ બોલીને રકમ લીધાનું ડંખ્યું... આખરે સાચી વાત એણે અમને કરી ને પેલા ભાઈની ચૂંગાલમાંથી મને છોડાવશો? તેવો પ્રશ્ન ભોળા ભાવે પુછ્યો...

હા ગોવિંદ તને છોડાવશું જ... #સમાજ તારી પડખે ઊભો રહેશે ને મદદ કરશે એવો વિશ્વાસ સૌ વતી ગોવિંદને અમે આપ્યો....
એનું ઘર બાંધવામાંય મદદ કરવાની છે... એના એકલાથી ઘર બંધાય તેવી કોઈ શક્યતાઓ નથી. 
થશે બધુ જ થશે.... એવો ભરોસો છે....

ટોટાણા એના ગામ ગઈને એને મળીને નીકળી ગયા પછી બીજી વસાહતમાં ગોવિંદ પાછળ આવ્યો ને મારી સાથે એક ફોટો પડાવોને બેન એમ કહ્યું ને અમે બંને રસ્તાની બાજુમાં ઊભા રહ્યાને મહેશે ફોટો ક્લીક કર્યો. ગોવિંદ હંમેશાં માટે અમારા કેમેરામાં કેદ થયો....

#VSSM #NomadicTribes #DenotifiedTribes #HumanApproach #Human_interest_news #વિચરતીજાતિ #HumanRights #HousingForNomads #DreamOfHouse #NomadsOfIndia #MittalPatel #Bajania #Banaskantha

VSSM helps Meeraben Kangsiya to extend her buisness venture...

“You were hesitant and refused a loan to this 70-year-old, now you know!! I have just last installment of the loan remaining which, too will be paid next month!!”

Mittal Patel with lively lady Meeraben Kangsiya
“Don’t look at my age, have faith and sanction a loan,” said 70-year-old Meeraben Kangasiya of Pardhari to our Kanubhai.  Meeraben never gives up and had asked for a loan from Kanubhai, to stock up goods for her artificial jewelry business. And looking at her age Kanubhai had refused the proposal.

Every time Kanubhai visited the Kangasiya settlement, Meeraben would come and sit before him, demanding her request be considered.

Kanubhai was at the office, “Meeraben is 70 but her zeal can put any young fellow to shame. Ben, if we can lend her I am sure she would repay well because her business is doing well too.”
We sanctioned her a loan of Rs. 10,000.

Recently, I had an opportunity to be part of a Kangasiya congregation and happened to meet Meeraben. I was not sure how to respond when Meeraben told me how she proved my apprehensions wrong!!

Maulik was around to capture a moment together with this lively lady who proved us wrong….

‘ડોશીને લોન આલવાની ના પડતા તે બેન જોઈ લીધોને મારો વેવાર... હવે સેલ્લો જ હપ્તો બાકી સે. લોન આવતા મહિને તો પતીએ જાસે.’

પડધરીના સીત્તેર વર્ષીય મીરાબહેન #કાંગસિયા એ કાર્યકર કનુભાઈને કહ્યું, ‘એક ફેરા લોન આલી તો જુઓ? મારી ઉંમર હામે ના જુઓ...’
મીરા બહેને શૃંગાર પ્રસાધનો વેચવા લોન માંગી ને કનુભાઈએ એમની ઉંમર જોઈને અમે લોન ના આપી શકીએ તેવો જવાબ આપેલો. પણ હાર માનીને બેસી જાય એ મીરા બહેન નહીં.

કનુભાઈ કાંગસિયા વસાહતમાં જાયને મીરાબહેન આવીને બેસી જાય. 
કનુભાઈએ ઓફીસ પર અમને કહ્યું, ‘મીરાબહેન સીત્તેર વર્ષના છે પણ જુસ્સો જુવાનને શરમાવે એવો છે. બેન લોન આપીએ બીજી કોઈ ચિંતા નથી ને ધંધોય સરસ કરે છે...’ ને અમે દસ હજાર વગર વ્યાજે આપ્યા.
કાંગસિયા સમાજના #સંમેલનમાં #નેકનામગામ જવાનું થયું ને મીરાબહેન મળ્યા. ને ઉપરનું વાક્ય કહ્યું. મીરાબહેનને શું કહેવું કશું સમજાયું નહીં પણ હુ હરખાઈ..

મૌલિકના હાથમાં કેમેરો એટલે કહી જ દીધુ કે, આ જીંદાદીલ મીરા બા કે જેમણે અમને ખોટા પાડ્યા એમની સાથે એક ફોટો લઈ જ લે... ને અમે બંને કેમેરામાં કંડારાઈ ગયા...

#Business_for_NomadicCommunities #Enterpreneur, #Government, #Interest_free_loan_for_Nomads, #MittalPatel, #NomadicTribes, #nomadsofindia, #Poor, #Kangsia, #support, #Padadhri, #VSSM

Saturday, 23 December 2017

VSSM’s small loans prove to be big help to nomadic communities…

a gleaming Amaratbhai Bajania in her shop, her priced possession…..
When the floods hit Banaskantha the last monsoon, PunjaBhai, a resident of Totana Village was anxious and worried about the condition of his submerged shop and the possible losses that the flood will cause to him. The process of waiting for the water to go down and facing the losses was very stressful for Punjabhai and in this extremely stressful period, he had a heart attack. 

He was immediately rushed to hospital and by the grace of god, he was taken to hospital on time and he was able to recover well. Once the water seeped out of the village, VSSM team had gone to Totada for give relief kits and on talking to Punjabhai they discovered that both of his shops had been destroyed. On hearing this, VSSM expressed their heartfelt sympathies to him and his family and decide to extend him and his son Amratbhai an interest free loan of Rs20, 000/- each. With that amount that were able to restock their shops again and are back on their foot now. They repay the monthly amount of Rs 2,000/- and are also saving the money for themselves. 
a gleaming Punjabhai Bajania in her shop, her priced possession…..

This wouldn’t have been possible without the support of our donors and well-wishers. We extend a heartfelt thanks to all those who came to our support and made it possible for us to help people like Punjabhai .. 

પુજાભાઇને મળ્યું નવજીવન અને #Vssm ના કારણે ધંધામા આવ્યું પરિવર્તન....
બનાસકાંઠામા આવેલ ભયંકર પાણીનુ પુર જોઇ ટોટાણામા રહેતા બજાણીયા પુંજાભાઇ ખુબ ગભરાઇ ગયેલા તેમને ગામમાં 2 દુકાન હતી એમને એમ કે હવે અમારી દુકાનો તણાઇ જશે અમારા ઘરોની શું હાલત થશે બાળકોનુ શું થશે આ બધી ચિંતા સતાવવા લાગી અચાનક પાણીનુ પુર વધતાજ બધાને ત્યાથી સ્થળાંતર કરાવાયા પુંજાભાઇને પાણીનુ પુર જોતા જ હાર્ટએટેક આવી ગયુ પુંજાભાઇને તાત્કાલિક પાટણ હોસ્પિટલ ખસેડવામાં આવ્યા.સમયસર લીધેલી સારવારથી તેઓ બચી ગયા. પરંતુ, પુરમાં ઘરનો બધો જ માલસામાન તણાઇ ગયો 2 દુકાનોનો સામાન પણ તણાઇ ગયો ને ખુબ નુકશાન થયું. 

પુરના પાણી ઓસરતા ટોટાણા જવાનુ થયુ રાશનકિટ અને વાસણકિટો બધાં પરિવારોને આપી પુજાભાઇએ પુરની પરિસ્થિતિ કહી તેમની વેદના વ્યકત કરી 2 દુકાનો તણાઇ ગઇ એ સાંભળી ખુબ દુખ થયુ. vssm દ્વારા તેમને વગર વયાજે લોન આપવાનુ નક્કી કર્યું. તેમના દિકરા અમરતને 20,000 અને પુજાભાઇને 20,000 ની લોન આપી ફરીથી દુકાનમા નવો માલસામાન ભરી દિધો હાલ તેમની 2 દુકાનો બહુ સારી ચાલે છે અને દરમહિને 2000 નો હપ્તો ભરે છે અને સારૂ કમાય પણ છે. 
ફોટોમા પુંજાભાઇ અને અમરતભાઇ દુકાન સાથે નજરે પડે છે...!

Tuesday, 19 December 2017

VSSM extends interest free loans to 35 families….

Mittal Patel handed over the cheque to Shankarbhai Bajaniya
 Shankarbhai Bajaniya got up on the place he was seated when his name was announced, the gentleman seating next to him also got up and led Shankarbhai to the place we were standing. I handed him a cheque of Rs. 10,000 and inquired about his health, “Aren’t you feeling well?”

“I am alright!”

“So, why did you require assistance in walking!”
Various nomadic communities attended 'Swawlamban
Program' by VSSM at Radhanpur village
“Ben, that is because I am Surdas (visually impaired)!”

“Oh, so what do you plan to do with this interest free loan?”

“I plan to stock my grocery store with this money!”

The people present at the program broke into a spontaneous applause on hearing Shankarbhai. Shankarbhai hails from Mandvi village of Radhanpur. VSSM provided interest free loans worth Rs. 5 lac to 35 economically weak individuals like Shankarbhai.

Our eyes moisten up with joy when such individuals tell us, “we will do well in our business and make you proud.

May you all do very well and of course save lots of money so the next time you are not required to borrow money from anyone…. Our nudge that all these individuals accepted!!

શંકરભાઈ બજાણિયા નામ બોલાયુને એક ભાઈ ઊભા થયા. તેમની બાજુ બેઠેલા એક ભાઈ પણ તેમની સાથે જ ઊભા થયા. ને તેમનો હાથ પકડી જાળવીને અમે ઊભા હતા ત્યાં લઈ આવ્યા. મે તેમને દસ હજારનો ચેક આપ્યો ને પુછ્યું, ‘તબીયત ઠીક નથી?’

‘ના બેન બરાબર છે.’
‘તો તમને ‘ટેકાની કેમ જરૃર પડી?’
‘હું સુરદાસ છુ બેન..’

ઓહ... તો તમે વગર વ્યાજના આ દસ હજાર લઈને શું કરવાના... ‘ માર કરિયોણાની નેની દુકાન હ ઈમાં વધુ સોમોન ભરાઈસ.’
રાધનપુર પાસેના માંડવીગામના શંકરભાઈની વાત સાંભળીને કાર્યક્રમમાં ઉપસ્થિત બધાએ તાળીઓ પાડી. આર્થિક રીતે પછાત શંકરભાઈ જેવા 35 પરિવારોને આજે સાડા પાંચ લાખ રૃપિયાની વગર વ્યાજની લોન આપવામાં આવી.

‘અમે સરસ ધંધો કરીશું ને તમારુ નામ ઊજાળશું’ એવું જ્યારે #વિચરતીજાતિના પરિવારોએ કહ્યું ત્યારે રાજી થવાયું... ખુબ તરક્કી કરો ને હા બચત કરજો એય સારી એવી તોજ બીજી વાર લોન આપીશું તેવી મીઠી ધમકી પણ આપી ને બધાએ એ માન્ય પણ રાખી...

#BusinessforNomadicCommunities, #collector, #enterpreneur, #Government, #interestfreeloanforNomads, #MittalPatel, #NomadicTribes, #nomadsofindia, #police, #Poor, #Salat, #support, #Radhanpur, #VSSM, #મિત્તલપટેલ #બજાણિયા #Bajania

Thursday, 7 December 2017

A loan that makes the desire of a HOME come alive... An effort conceived by Mittal Patel & realized by Nomads of Chhapi Village

Mittal Patel distributing Housing Loan Cheque to Saraniya
 and Devipujak families of Chhapi Village

There are numerous ways to define ‘home’, to me a home is a place where my tired body and soul finds peace.

The financially sound families will never experience the struggle it is to create a house to make a home but, to the communities who have been living under the vast open sky and on the bare earth it is a dream they chase for their entire life. And thousands of them never get to experience the peace of living in a house of their own. So, imagine the joy it brings when these families get to know that they will soon be able to live this dream!!  

Women of Chhapi Nomad Settlement share joy of
belonging to Mittal Patel
Recently, VSSM became instrumental in bringing this joy to Saraniya and Devipujak families of Chhapi. These families have received plots and assistance from the government but, the Rs. 70,000 they receive from the government is nowhere enough to build a one room house with a sanitation unit. These families are daily wage earners hence, expecting savings from them is also not practical. They had been requesting an interest free loan of Rs. 30,000 from VSSM and also expected a top-up if required!! VSSM did fulfill their requirement and gave the loan they had requested..

The families were delighted at the prospect of moving into a house that will provide shelter from the harsh vagaries of nature… That they soon will have an address to come back to, that they will raise their families in a home and not under a tarpaulin sheet!!

Our best wishes to them and a small prayer that may their families continue to experience this peace!!

Nomads of Chhapi: Present living condition of the families
The cheque distribution program and their current living conditions.  


ઘરની વ્યાખ્યા કરવી હોય તો ઘણી થાય... પણ મારા મતે હાશ બોલાય ને મનના તમામ અજંપા અને થાકને વિરામ મળે એ ઘર...

જેનું આર્થિકકારણ ઠીક હોય તે પોતાનું #ઘર ખરીદીને કે ભાડેથી લઈને આરામથી રહી શકે પણ જેને આભનું ઓઢવાનું ને ધરતીનું પાથરણું જ નસીબ હોય ને દુર દુર સુધી પોતાની કલ્પના મુજબનું ઘર ખરીદવાની શક્તિ જણાતી ના હોય તેમનેય ઘર કરવાની હોંશ તો જાગે પણ તે પુરી ના થાય. આવામાં અચાનક જ જાગેલી હોંશ પૂર્ણ થવાની ખાત્રી થઈ જાય તે પળ કેવી સુખદ...
The Cheque Distribution Program at Chhapi Nomad
Settlement - Mittal Patel addressing the families

આવી જ સુખદ પળમાં અમારે નિમિત્ત બનવાનું થયું. છાપીમાં #સરાણિયા અને #દેવીપૂજક પરિવારોને સરકાર દ્વારા રહેણાંક અર્થે પ્લોટ ફાળવાયા ને મકાન બાંધવા માટે રૃપિયા સીત્તેર હજારેય મળવાના પણ એમાં કાંઈ #સેનિટેશન યુનીટ સાથેનું ઘર ના થાય. વળી પાછી પાસે બચતેય ક્યાં હતી. Vssm પાસેથી ત્રીસ હજારની વગર વ્યાજની લોન લેવાની ને સુંદર ઘર બનાવવાની તેમની વિનંતી. પાછી જરૃર પડે વધારે લેવાની પણ તમન્ના રાખી...

Vssm એ તેત્રીસ પરિવારોને નવ લાખ નેવું હજારની ઘર બાંધકામ માટે વગર વ્યાજે લોન આપી. સૌના મોંઢા પર આનંદ ને હવે પગને વિશ્રામ મળશે, ટાઢ, તાપ અને વરસાદ ખમી શકાય એવા ઘરમાં અમારો ગૃહપ્રવેશ થશે તેવી લાગણી....

બસ જલદી પાકા ઘરમાં રહેતા થાવ તેવી શુભેચ્છાઓ...

લોનના ચેકનું વિતરણ કર્યું તે વેળાની ને હાલમાં આ પરિવારો જ્યાં રહે છે તેની તસવીર...

#DreamOfHouse #HumanRights #Dreamofhome #HousingforNomads #MittalPatel #Nomadiccommunity #Nomadictribes #SustainableDevelopment #VSSM #MittalPatel #Sarania #Devipoojk #Dream #InterestfreeloanforNomads #poor #Support

Tuesday, 14 November 2017

Ramaben Chuvadiya's daughters Kinjal wishes to join police force while 6 year old Vandan wants to fly aircrafts!!

Ramaben Chuvadiya with Mittal Patel and her daughters
at our Unnati Hostel
“My Kinjal wants to join police force when she grows up, seriously!!” she said with a smirk. “He has been drinking a lot. And this leads to daily quarrels. Unfortunately, my daughters have to witness  all such fights. I could not send my elder daughters Anju and Kajal to school because we never had enough money. I am so happy  now that my Kinjal and Poonam are studying with you. Last year Poori also joined her two elder sisters. I haven’t studied much hence, earn living doing all sort of random labour works like working on farm or work at coal making. My elder daughters also join me and help earn for the family. Their father has injured his back in an accident and hence cannot work, leaving  the responsibility of earning for the family on us. We have a small piece of land but, this year’s rain washed away our land. The well also needs to be repaired. We do not have money to get such jobs done. If you could give us some loan we can repair the land and the well and cultivate it to earn a little extra.”

Extremely upfront Ramaben Chuvadiya is from Tarkiya village and stays in a hut made of mud and cow dung. She comes to drop her daughters twice a year and visits them whenever she feels like seeing them. “Ben, you please take care of my daughters. They are my future!” Her daughters too are extremely hardworking and polite. Very nice daughters, indeed.

Three years ago, Ramaben borrowed Rs. 500 to send Kinjal to VSSM operated hostel. The money was to buy things that she might need at the hostel. Few days into the hostel life Kinjal began feeling lonely and complained of not liking it here and wanting to quit studying. This saddened Ramaben. “I went against your father’s wish, have spent Rs. 500 to bring you here, the community had laughed at me and now if you do not complete your studies people will make fun of me.” This was the only time Ramaben was required to talk like this with Kinjal. After this episode, Kinjal has never complained and puts hard work in studies. If she does not get into police force she wishes to be a lawyer.

Ramaben has six daughters. The youngest Vandan who just turned 6 will also be in our hostel next year. And she wishes to be a pilot someday!!!

“Ramaben, may all the daughters of this land be fortunate enough to have a mother like you. We salute your spirit, resolve and commitment. You are an inspiration to many and a living example of inherent power that women possess…”

We have decided to extend Rs. 50,000 as interest free loan to Ramaben, will be giving her the cheque within two days. The money will be utilized to repair the land and the well.

We wish you mental peace and prosperity always!!

In the picture - The beautiful moments we get to spend with some fiery human begins!! That is us Ramaben, her daughters and I….

‘લો હાસુ કઉં મારી કિંજલને પોલીસ થાવું સે ઈના બાપાને થોડા ઠીક કરવા સે ને એટલે’...આવું કહીને એ થોડુ હસ્યા પછી કહ્યું, ‘એ દારૃની લતે ચડી ગ્યા સે તે નીત ઝઘડા થાય ઈમની હારે. મારી દીકરીયુ આ બધુ જુએ ને એટલે. મોટી અંજુ ને કાજલને નો ભણાવી હકી. પાહે પૈસા નહીં એટલે. પણ કિંજલ ને પૂનમને તમારી હોસ્ટેલમાં મુક્યા પસી હવે નિરાંત સે. ગઈ સાલ પુરીનેય મૂકી દીધી. હું તો ચાર ચોપડી ભણી. કોલસા પાડવા, નીંદવા ને ખેતરમાં બકાલુ ઉતારવા હું ને મારી બે દીકરીઓ જઈએ. ઈના બાપાને એકસીડન થ્યો ને કમરના મણકામાં ફાટ પડી ગઈ તે ઈ કાંઈ કામ નથ કરતા. ઘરનો બધો ભાર અમાર મા- દીકરીઓ ઉપર. અમાર નાની જમીન સે. ઓણ વરસાદ આયો ન ઈમાં જમીન ધોવાઈ ગઈ ને કુવો કર્યો સે એને ફરી સારવો જોશે. અમારી પાહે પૈસાની સગવડ નથ. તમે લોન દયો તો આ બધુ કરાવી દઈએ ને અમારી જમીનમાં અમે ખેતીએ કરીએ.’
ગાર માટીના ઘરમાં રહેતા તરકિયાગામના રમાબહેન #ચુંવાળિયા_કોળી નિયમિત વેકેશનમાં દીકરીઓને લેવા ને વચમાં ક્યારેય ક્યારેક મળવા આવી જાય. ‘બેન તમે ધાન દેજો હો દીકરીઓના ભણવા માથે... મારે ઈમનો જ આશરો સે.’ એવી વાત કરે ને સામે દીકરીઓય એવી સરસ. ખુબ મહેનત કરે.
ત્રણ વર્ષ પહેલાં કિંજલને #હોસ્ટેલમાં રુ. પાંચસો ઉછીના લઈને થોડી ઘણી વસ્તુઓ સાથે ભણવા મોકલેલી. કિંજલે થોડા દિવસમાં જ નથી ફાવતું. નથી ભણવું એવું રમાબહેનને કહ્યું ત્યારે રમાબહેન સાવ હતાશ થઈ ગયેલા. ‘પાંચસો ખર્ચીને તને આંય મુકી સે ને તારા બાપાની ઉપરવટ જઈને તુ ભણે એવો હરખ મે રાખ્યો ને તુ પાસી આવે તો ઈ બધા માથે પાણી ફરી વળે. ગામનાય મારી મજાક કરશે. જબરી આઈ છોકરી ભણાવવાવાળી... ’
કિંજલને રમાબહેને આ વાત એક જ વખત કહી. ને ડાહી કિંજલે એ પછી કોઈ દિવસ ભણવામાં પાછુ વળીને જોયું નથી. ખુબ મહેનત કરે. #પોલીસ થવાની તમન્ના પહેલી ને એ ના થાય તો વકીલ...
રમાબહેનને છ દિકરીઓ. નાની વંદન છ વર્ષની થઈ. આવતા વર્ષે એય હોસ્ટેલમાં ભણવા આવશે. એને તો પાયલોટ થવું છે. 
રમાબહેન જેવી ‘મા’ દરેક દીકરીની હોય તો આ દેશની એકેય દીકરી #ભણ્યા વગર નહીં રહે એ વાત સો ટકાની.... એમની મહેનત અને અત્યાર સુધી કરેલા સંઘર્ષને સલામ..ને #સ્ત્રીશક્તિનું રમાબહેન જીવતું ઉદાહરણ... 
અમે #લોન માટેની પ્રક્રિયા કરી દીધી. બે દિવસમાં વગર વ્યાજે ખેતીની જમીન ઠીક કરવાને કુવો સારવા રુ. પચાસ હજાર VSSMમાંથી આપીશું. માનસીક અને આર્થિક રીતે સુખી થાવ એ ભાવના અમારી.....
રમાબહેનને બધી દીકરો સાથે મજાની પળો... ઘણું તો આજે પહેલીવાર એમણે કહ્યું જે દરેક સ્ત્રી જાણે તો હિંમત આવી જાય. લખીશ એના વિષેય નિરાંતે....

#Education for all #Girls_Education #Mittal_Patel #nomadicgirls#nomadsofgujarat #nomadsofindia , #RightToEducation #VSSM#VSSM_for_Education #ChuwaliaKoli #Dream #InterestfreeloanforNomads

Friday, 27 October 2017

VSSM’s small loans prove to be big help to nomadic communities…

Amlabhai Salat expressing his joy to Mittal Patel for the support
extended by VSSM
“No one cares for us, no one is bothered for poor like us. Every morning begins with this nagging worry, will the government bother to consider our application, will today be a better day!! Every Monday marks a visit to the Collector’s office but, the meeting happens if and when the officer wishes. Garbage like us is seldom of any importance to anyone. We have made so many rounds to Gandhinagar but, there too the attitude has been extrememly disheartening. The residential plots, for which we have been struggling for so many years continues to remain elusive.

Thankfully, my business is doing good! You provided me a loan and Tohidbhai(VSSM team member) provided all the moral support and courage that I needed. His support freed me from the fear of police. I now understand the nuances of business better. Recently, I took a car and a shop for Rs. 16 lacs. Although everything is on mortgage but, I had the confidence to take such decisions. Earlier, I would be to be tongue-tied before the merchants never negotiate for a better price but, your guidance that the merchants need us as much as we need them provided me the confidence I needed to negotiate with these merchants better. Now, I see the Salat community buying their bedsheets and rugs from me!! If the business continues to flourish as it is doing now, in coming three years I would care the least if the government support. I will buy 2 bigha land and construct the homes for Salats.. What rubbish is this, to go and beg to the government…. we need to look up to the government because we do not have enough resources, we are not beggars!!”

This is 35 years old Amlabhai Salat from Vijapur. He sells bedsheets, rugs, glassware for living. His business has done very well hence, he is now determined to help his community come out of grip of poverty. The financial stability he has experienced has given him the courage to dream of a better life without the support of government. We are not sure if the authorities will be listening to him but, VSSM is sure by his side and is committed to support him.

We were in Vijapur recently and the above-mentioned narrative is one of those casual discussion we had with Amlabhai. It sure did light up our day!! Amlabhai today is very self-assured and confident gone are those days when a police jeep crossing him by would send shivers across his spine, he had no guts to bargain for a better price!!
We pray for your happiness, Amlabhai!!
In the picture.. Amlabhai in Khakhi pants…

‘હાહરુ રોજ હવાર ઊઠી ન સરકારના નોમની રોમાયણ. આજ જગ્યા આલશે, કાલ આલશે એ આશાએ દર સોમવારે કલેક્ટર કચેરીના ધમર ધક્કા. સાહેબનેય મન હોય તો મલ બાકી અમારા જેવા ઉકેડાની ઈમન ચો હાડાબારી. ગોંધીનગરેય ઘણું જ્યાં પણ હાહરુ અમાર ગરીબોમાં કોય ન રસ જ નહીં. રેવા પલોટ મળ એ માટે ધોડા કરીન થાચી જ્યાં પણ કોય હાથ ના આયુ.
પણ હવ ધંધો હારો હેડ હ. તમે લોણ આલી ન તોહીદભઈ(VSSM ના કાર્યકરે)એ હેમત આલી તે પોલીસ બોલીસની બીક હવ ભાજી જઈ. ધંધામોય હવ ઘણી હમજ પડહ. મે હમણો ગાડી લીધી ન સોળ લાખની દુકોન લીધી. હા બધુ ઉધારમો જ કર્યું પણ પેલા વેપારી કન બોલવાની હેમત નતી થતી. પણ તમે હમજાયું ક ઈની ચાદરો તમારા વના વેચાબ્બાની નહીં તે એ તમન વચને બોધ ઈમ તમેય ઈન બોધો.. અમે વેપારીન વચને બોધ્યો ન દુકોન લીધી. હવ મારી દુકોનમોથી જ બધા સલાટોન ચાદરો વેચવા બલ્લે આલીશ.
હાલ હેડ એવો ધંધો બે તણ વરહ હેડન તો સરકારની કોઈ હાડાબારી જ નઈ રે. બે વિધા જમીન વેચાતી લઈન ઈમાં અમારા સલાટોના ઘર બોધી દઈશ. સરકાર કન રોજ ઊભા રહેવાનું ન એ જોણ ક આઈ જ્યાં ભીખારાં. પણ સાહેબ સગવડ નહીં નકર કોય ન ભીખારી બનવાનો શોખ ના હોય...’
પાંત્રીસી પણ નહીં વટાવનાર અમલાભાઈ સલાટ વિજાપુરના રહેવાસી. ચાદર, ગાલીચા ને કાચની વસ્તુઓ વેચવાનું કરે. બે પાંદડે સુખી થ્યાં છે ને પોતાની વસાહતમાં રહેતા અન્યોને સુખી કરવાની હામ એમના મનમાં છે...
સરકારની હાડાબારી વગર પોતાનું પોત મેળે કરી લેવાનું સ્વપ્ન એમણે સેવ્યું છે. આ સ્વપ્ન સાકાર થાય એ માટે સરકારની તો ખબર નહીં પણ સંસ્થા ને અમે સૌ એમની પડખે છીએ.
તાજેતરમાં વિજાપુર ગયા ને અમલાભાઈ મળ્યા તે વખતે અનાયાસે જ તેમણે ઉપરની વાત કરી.. સાંભળીને રાજી થવાયું.
રસ્તાની વચમાંથી પસાર થતી પોલીસની જીપ જોઈને ડરી જતા, વેપારી માલ નહીં આપે એ બીકે વેપારી કહે એ ભાવે સામાન ખરીદતા ચાર વર્ષ પહેલાંના અમલાભાઈ ને ક્યાં આજના બાહોશ અમલાભાઈ. 
સુખી કરત તુ સુખી કરજે પ્રાર્થના અમલાભાઈ માટે....

photoમાં ખાખી પેન્ટવાળા અમલાભાઈ ઓળખાય એ માટે...

A Kangasiya woman saved her shop with the help of Loan extended by VSSM

Rekhaben Kangasiya got help from save her Shop from VSSM
In Picture Rekhaben a woman belonging to Nomadic Tribe with MIttal Patel
“Ben, you will need you to lend Rs.. 5 lakhs to this daughter from our community.”
“5 lacs is a huge amount, organization cannot fathom such a big amount, only the bank can support you with this kind of amount.”

“We did visit a bank with Kanubhai (VSSM team member) but were appalled by the manner in which they spoke to Rekhaben. The bank official had never met Rekhaben, did not even know her yet, showed no respect in his conversation. You are like a daughter to us Ben, it is so difficult to live as a widow in the society. We do not have this kind of money, to us you and the organization are like our own and hence I am here with these community leaders to ask for your help.”

Rekhaben and her daughter who broke out from the chain of debt trap with
the help of VSSM Loan 
Khodubhai Kangasiya reached out to us with same right as he would do to somebody his own. Rekhaben Kangasiaya, a resident of Kalawad got married as a child. The marriage was a happy one, the couple sold artificial jewelry and #cosmetics on the streets of their town. Unfortunately, after the birth of their daughter the husband succumbed to a serious illness. Rekhaben was too young, so the family married her to her younger brother-in-law. They both worked hard, had children together and also invested Rs. 10 lacs in a shop to upgrade and carry on their business of artificial jewelry and cosmetics. The money was borrowed on hefty interest from a private money lender. The couple believed in hard work and had confidence that they will be able to repay the amount. They had already paid off half of the amount. Just when everything was seemed upbeat, Rekhaben’s husband infected jaundice which progressed into Hepatitis B. The medical bills for the treatment soared up to 2.5 lacs yet, it could not save Rekhaben’s husband.

Kangasiya Leaders approached Mittal Patel to help Rekhaben Kangasiya
A concerned group of leaders who stand up with the needy families of community
After the death of her husband, sustaining the business alone was a challenge for Rekhaben who began finding it difficult to repay the amount. Along with the business she had to sustain her children and mother-in-law. But, she was determined and did not give up hope. Initially, the lender was supportive and asked to pay at gradual pace but, later he began eying on the shop and asked to pay not just the interest but also the original amount.

Five lakhs were not a small amount. Rekhaben did not feel it right to spread her hands before the community which, had already helped her with paying off the medical bills. The community leaders made all possible efforts to manage for a loan of 5 lacs but, things did not workout. Hence, they turned up to VSSM with this special request. VSSM had never met Rekhaben but, Khodubhai, Ravjibhai and other leaders guaranteed the amount.

Why should the entire community worry about the plight of a widow?? On the contrary, they were concerned about her well-being and that is what appealed me the most!! It is such empathy that is holding such communities together We have decided to support Rekhaben from the funds given to VSSM by extremely compassionate Shri. Chandrakantbhai Gogari of Aarti Foundation.

Rekhben participated in the “We also exist” convention and travelled all the way from Kalawad to Palapur. She thanked and blessed everyone who helped put her life back on track.
Am sure she soon will be able to pay off her loan and own the shop pretty soon.
In the picture… Rekhaben at her shop and the convention and Kangasiya leaders at the office to seek support for Rekhaben….

‘બેન તમારે પાંચ લાખની લોન અમારા સમાજની દીકરીને દેવી પડશે.’
‘પાંચ લાખ આ રકમ તો ઘણી મોટી કહેવાય. બેંકમાંથી મળી જશે. સંસ્થા આવડી મોટી લોન ના આપી શકે.’
‘કનુભાઈ (VSSMના કાર્યકર) હારે બેંકના પગથિયાએ ચડી આવ્યા. પણ ન્યાં જે રીતે રેખાબેનની પુછપરછ કરવામાં આવી. એ નો ગમ્યું. બેંકનો ઈ માણહ રેખાબેનને કોઈ દી મળ્યો નોતો ને તોય જાણે વર્ષોથી ઓળખતો હોય એમ સીધો તુ તારીથી વાત શરૃ કરી. વધારે શું કહુ બેન તમેય દીકરી જેવા સો. ખરે જ બેન જુવાન દીકરી ને એય પાસી વિધવાને સમાજમાં જીવવું કાંઈ હેલું નથી. અમારી કને એટલા પૈસા નથી કે ઈને મદદ કરી હકીએ. પણ તમે ને સંસ્થા બેય અમારા એટલે તમને કહેવા મારી નાત સાથે આયા ને તમારે મદદ કરવાની સે.’
પ્રેમપૂર્વક ને પાછા એક જુદા અધિકારભાવથી રાજકોટના ખોડુભાઈ #કાંગસિયા એ અમારી સામે આ વાત મુકી. કાલાવાડામાં રહેતા રેખાબહેન કાંગસિયાના નાનપણમાં લગ્ન થયા. પતિ પત્ની બંને પથારો પાથરીને #શૃંગારપ્રસાધનો વેચે. સુખી દાંપત્યજીવન. એક દીકરી જન્મી. ત્યાં પતિને ગંભીર બિમારી લાગુ પડીને એ આ દુનિયા છોડી ગયો. જુવાન દીકરી આખી જીંદગી રંડોપો વેઠી ના શકે. એટલે દિયરવટુ કરાવ્યું. રેખાબહેનનું ગાડુ ફરીથી ગબડ્યું. પતિ પત્નીએ ખુબ મહેનત કરી. બીજા બાળકો પણ થયા. મહેનતકશ રેખાબહેન અને તેમના પતિએ રૃપિયા દસ લાખમાં કટલરી નો સામાન વેચી શકાય તે માટે દુકાન ખરીદી. હા મોટાભાગના પૈસા વ્યાજવા લઈને જ તો. બાવળાના બળ પર વિશ્વાસ હતો એટલે પૈસા તો ભરાશે જ. ને પાંચ લાખ તો ભરાઈ પણ ગયા. ત્યાં અચાનક રેખાબહેનના પતિને કમળો થયો ને તેમાંથી કમળી. અઢી લાખનો ખર્ચ થયો છતાં તેમના પતિ ના બચ્યા.
હવે દુકાનના હપ્તા ભરવાનું થોડુ મુશ્કેલ હતું છતાં રેખાબહેન હિંમત ના હાર્યા. ઘરમાં સાસુ ને બીજા બાળકોનુંયે પુરુ કરવાનું ને માથે વ્યાજવા પૈસાની ચિંતા તો ખરી જ. શરૃઆતમાં જેમની પાસેથી પૈસા લીધા હતા તેમણે ધીમે ધીમે પૈસા આપજો એમ કહ્યું પણ પછી દુકાન પર નજર બગડી.
વ્યાજ ભરે નહીં ચાલે મૂડી પણ ભરો નહીં તો દુકાન વેચી નાખો’ નું પેલા ભાઈએ કહ્યું.

રેખાબહેન મૂંઝાયા. સમાજે પતિની બિમારીમાં ઉઘરાણું કરીને મદદ કરેલી. ફરી પાંચ લાખ માટે સમાજ પાસે હાથ લાંબો કરવાનું ના ગમ્યું. ને કરે તોય પાંચ લાખ એ કાંઈ નાની રકમ નહોતી. 
લોન રૃપે મદદ મળે એ માટે રેખાબહેનને સાથે એમના સમાજના આગેવાનો બધે ફરી વળ્યા પણ ક્યાંય મેળ પડ્યો નહીં. સંસ્થા સાથે આ પરિવારો સંકળાયેલા. હા રેખાબહેનને કોઈ વાર મળવાનું થયેલું નહીં પણ ખોડુભાઈ, રવજીભાઈને અન્યોએ ઓફીસ આવીને એમની બાંયેધરી લીધી.
આખી વાતમાં સમાજના આગેવાનો એક વિધવા બહેનની ચિંતા કરે તે વધારે ગમ્યું. બાકી રેખાબહેનનું જે થવાનું હોય એ થાય એની ચિંતા સમાજ શું કામ કરે? ખરે જ નાના સમાજો આ બંધનથી એક બીજા સાથે બંધાયા છે ને એટલે જ એ ટક્યા છે..
આરતી પરિવારના આદરણીય શ્રી ચંદ્રકાન્તભાઈ ગોગરી જેઓ આ પરિવારોને બેઠા કરવા ખુબ મદદ કરે તેમણે આવા પરિવારોને બેઠા કરવા વગર વ્યાજે લોનના રૃપમાં મદદ કરવા જે રકમ આપી હતી તેમાંથી રેખાબહેનને મદદ કરવાનું નક્કી કર્યું.
રેખાબહેન વિચરતી જાતિઓ માટે આયોજીત મહાસંમેલનમાં છેક કાલાવાડથી પાલનપુર આવ્યાને મદદ કરવાવાળા સૌનો આભાર માન્યો ને સૌને ભગવાન સુખી રાખે તેવા આશિર્વાદ આપ્યા. 
ફળશે એમના આશિશ.
ને રેખાબહેન પણ ઝટ પોતાની માલીકીની દુકાનવાળા થશે એમાં હવે કોઈ મીનમેખ નથી... 
રેખાબહેન એમની દુકાનમાં ને મહાસંમેલનમાં પણ. કાંગસિયા આગેવાનો મદદ માટે ઓફીસ આવ્યા ને મદદ માટે વાત કરી તે બધુ જ કેમેરામાં...

Monday, 11 September 2017

Support to flood affected families re-establish their livelihoods

A timely & compassionate support is only thing that is required
VSSM distributing Loans for rehabilitation of Flood Affected
Families in Banaskantha
As the attention moves from flood relief to rehabilitation, VSSM had initiated efforts in the direction of helping the flood affected nomadic families revive their livelihoods. On 7th September 2017, we allotted cheques amounting to Rs. 40,25,000 to 116 families in a program organized at Deesa and Shihori. Aarti Foundation and Kutchhi Jain Foundation- Mumbai have provided the financial support to these families.

Hathibhai Raval lost his house and land in the floods. A few days after this disaster struck he was diagnosed with throat cancer, another disaster for the poor family who refused to take any loan from VSSM because of their inability to pay back. VSSM decided to provide him with assistance of Rs. 50,000 to buy a buffalo, the amount he does not require to pay back.

We are grateful to the support Aarti Foundation and Kutchhi Jain Foundation have provided to help these families re-establish their livelihoods

When Hathibhai lost everything in flood aftermath... VSSM
extended their hand of loveful support

Mittalben Patel handing over the cheque to Flood Affected
person in Deesa, Banaskantha
પુરઅસરગ્રસ્તો માંથી જેમના કામ ધંધા પડી ભાંગ્યા છે. તેમને ફેર બેઠા કરવા માટે વગર વ્યાજે લોન આપવાનું નક્કી કર્યું ને VSSM દ્વારા તા.7 સપ્ટેમ્બર 2017ના રોજ ડીસા અને શિહોરી મુકામે 116 પરિવારોને આરતી ફાઉન્ડેશન- મુંબઈ અને કચ્છી જૈન ફાઉન્ડેશન – મુંબઈના આર્થિક સહયોગથી રૃા.40,25,000ની લોનના ચેકનું વિતરણ કરવામાં આવ્યું. 
હાથીભાઈ રાવળ કે જેમનું પુરમાં સામાન સાથે ઘર ગયું ને જમીન પણ સાવ ધોવાઈ ગઈ. વળી પુર પછી કેન્સર હોવાની ખબર પડી. આવા હાથીભાઈને ભેંસ ખરીદવા રૃા.50,000 અને તે પણ પરત ના લેવાની શરતે કાર્યક્રમમાં જ આપ્યા.

આરતી ફાઉન્ડેશન અને કચ્છી જૈન ફાઉન્ડેશનની મદદથી જ આ થઈ શક્યું સૌનો આભાર...

Wednesday, 23 August 2017

VSSM’s small loans prove to be big help to nomadic communities…

Kanubhai Raval with his Business 
“I remember it was 2011 when, during the program of Ramkatha by Moraribapu I had seen you walking across the settlements of nomadic communities. I never knew anything about service but your selfless acts of service for others made me understand the word ‘Sewa’. I never had enough money to help others in fact, I was barely able to manage my own family. But, your support with the interest free loan of Rs. 50,000 to help me setup a grocery store in Sihor has improved my financial health. The business has done good. The floods of this year ravaged my village Umri. It completely ruined 35 families. I closed my shop and offered my services to help these and many other affected families, contributed myself wherever I was required, distributed relief material to the needy. Even the kits we received from VSSM, I helped bringing them to the needy!!”

I had recently visited the flood affected and ravaged families of Umri. On the way to Umri, we pit stopped to pick up Kanubhai from his grocery store in Sihor. He is someone who always takes lead in helping others. We were delighted to see his store flourishing and doing brisk business.
“Ben, now I am able to work at the store and simultaneously be of help to others. Infact, now that the earning is good I devote more time to service of others. I have arranged the logistics in such a way that the store continues to function in my absence as well.”

I don’t remember when but, Kanubhai picked up this sentence I must have uttered during one of the numerous meetings, “service is the highest religion, so engage in it as much as you can!!” I had never thought my work and passion would influence others. Apparently, that seems to have made an impact on Kanubhai. “Ben, I have seen you work and have absorbed that from you, I have learnt the true essence of selfless service from you. When you choose to stand besides us the nomads, I am one of them, it is my duty to play my part!!”

I felt the need to share this story not for any self-promotion but because you all have taken time out to read my narratives, I had never known the impact one’s deeds could have until I heard it from Kanubhai who was doing his bit to take the good deeds forward!!
Kudos to you Kanubhai!!

'ગોમમાં કારીયોણાની દુકોન હતી એટલ ઘરનું ગાડું હડે જતુતું. 2011માં મોરારીબાપુએ વિચરતી જાતિઓ માટે રામકથા કરી એ વખતે તમન વિચરતી જાતિઓની વસાહતમાં ફરતા ભાળ્યા ન તાણથી સેવા કૂન કેવાય એ ખબર પડી. પણ મારી કને બહુ પૈસા નહિ. મારુય મોડ મોડ જ હેડતું એટલ બધાન કોય મદદ ના કરી હકું. પણ તમે પચા હજાર કારીયોણાની મોટી દુકાન બ્લલે વગર વ્યાજે આલ્યા તે સિહોરીમો દુકાન કીધી. ભાડાની દુકોન સ પણ ખુબ હારી હેડ હ. આ ફેરા પૂર આયુ ક ન? મારા ગોમ ઉમરીમાં ખુબ નુકશોન થયુ. પોતરી પરિવાર હાથે પગે થઇ જ્યાં. બેન દુકોન બંધ કરીન ઈમની અને ઈમન જેવા બીજા ગોમડાઓમોં રેતાક ન તે ઇમની સેવામો ઉભો રયો. અનાજ, પોણી જેવો જે સોમોન મલ એ બધા અસરગ્રસ્તો ન પોગાડયો. આપણી સંસ્થા- VSSM મોંથી આલેલી અનાજની કિટોય બધાન અલાઇ.'
ઉમરીમાં રહેતા અને જેમનું બધું જ તણાઈ ગયું છે એવા પરિવારોને મળવા જવાનું નક્કી કર્યું અને સિહોરથી કનુભાઈને એમની દુકાનમાંથી અમે રિતસર ઊપડ્યા. જોકે સેવાના કામમાં એ પોતે જ હંમેશા આગળ હોય. લૉન આપી તે ધંધો કેવો થાય છે એ પણ જોવાય એમ વિચારી કનુભાઈની દુકાને ગયા અને દુકાન જોઈને જ રાજી થયા...
'બેન દુકોન ભેગી સેવાય ખુબ થાય સે. અન હવ પૈસાય હાર મળહ એટલે સેવામોં વધુ લાગ્યો સુ. મુ ના હોવું તોય દુકોન હેડ એવું ગોઠવ્યું સ.'
'સેવા પરમો ધર્મ' કહેવાય એટલે થાય એટલી કરજો એવું અનાયાસે બોલાયેલું અને કનુભાઈ એ બરાબર પાળ્યું. આપણા કામોમાંથી કેવી પ્રેરણા લોકોને મળે છે એનો ખ્યાલ કનુભાઈ ને મળીને આવ્યો. એમણે કહ્યું, ' બેન સેવા તમારી પાહેનથી તો શિખ્યા. સ્વાર્થ વગર ડંગામોં તમે ફરો અમારા સુખ દુઃખમાં ભાગીદાર બનો તો અમે તો આ સમાજના સિયે. અમારેય અમારા જોગુ કરવું પડ'
તમે સૌ વાંચો છો એટલે આ બધું જ લખવાનું મન થાય અને એટલે જ લખું છું... આત્મસ્લાઘા માટે નથી લખ્યું. પણ આપણા કામો કેવા ઉગી નીકળે છે તે દર્શાવવા લખ્યું, ને કનુભાઈ એનું શ્રેષ્ઠ ઉદાહરણ જણાયું...
નિઃશ્વાર્થ પણે પોતાના પૈસા ખર્ચી દોડવાવાળા કનુભાઈ રાવળને અમારા પોંખણા.....